Чтение онлайн

*) Настоящіе акты открыты въ актовыхъ книгахъ центральнаго архива уже во время печатанія грамотъ великихъ князей Литовскихъ, и потому они помЂщаются въ приложеніи. Всего этихъ актовъ оказалось пять и по содержанію своему — одинъ, подъ № 1, относится къ исторіи церкви, подъ № 2 — къ исторіи дворянства, а три, подъ №№ 3, 4 и 5, къ поземельному владЂнію въ южной Руси.

Widymus z xiag spraw urzedowych zamku xieztwa Sluckiego, roku tysiac, sze's'cset trzydziestego pierwszego, miesiaca Iunii dw'onastego dnia. Na urzedzie zamkowym, od ja'snie o'swieconego xiecia jegomo'sci pana milo'sciwego ustanowionemi, przed nami: Mikolajem Witrolinem, podstaro'scim Sluckim, Andrzejem Puzakiewiczem, pisarzem, na miejscu sadowem beda-/151/cemi, stanawszy oczewisto, pan Jan Kasperowicz Pilkiewicz opowiadal, pokladal i dowi'odl, podal list sw'oj na rzecz, w nim nizej wyrazona, proszac, aby ten list ze wszystka rzecza byl do xiag przyjety i wpisany; kt'ory, w ksiegi wpisujac slowo do slowa, tak sie w sobie ma:

»Zygmut, z Bo'zoje milosty korol Polski, welykyj knia'z Lytowski, Ruski, kniaza Pruskoje, Zmudzkoje i inych. Pryszedszy pered nas podskarbyj zemskyj, marszalok i pysar nasz, derzawca Kamianeckyj, pan Bohuslaw Pilkiewicz, i powedyl pered namy: sztoz dal na cerkow Boziju Swiatoho Mykoly Perenesenja, w Wylni, folwark swoj pod Wylnom, kotoryj kupyl u namisnyka Mohylewskoho, kniazia Wasyla Iwanowycza Solomire'ckoho, kuplu jeho, szto on kupyl w kupca naszoho, Charytona Chadczucza, zo wsim, kak sia w sobie majet, i byl nam czolom, iz by'smo tot folwarok potwedyly cerkwi Bozoi naszym lystom na wieczno'st', yno my, na ustnoje zeznanyje jeho, z laski naszoje hospodarskoje, na czolombytyje jeho to uczynyly, tot folwark potwerzajem cerkwy Bozoj tym naszym lystom wecznie i neporusznie; majut swiaszczenyky, kotoryi w toj cerkwi Bozoje budut sluzyt', tot folwark derzaty ku cerkwi Bozoje zo wsim, kak sia w sobie majet, wedlug ustnoho jeho zoznanija, a na twerdost' toho i i peczat' naszu kazaly je'smo prylozyt' k semu naszemu lystu. Pysan w Wylni, w lito semoje, tysiacza tryd'ciatoho perwszoho hodu, miesiacia julia dnia siomoho, indykta .. U tego listu kr'olewski'ej mo'sci, pana milo'sciwego, przy pieczeci wielkiego xieztwa Litewskiego, podpis reki temi slowy: Ropot Waszkowycz, marszalok i pisar (L. S). Kt'oren to ten list jego kr'olewski'ej mo'sci, pana naszego milo'sciwego, za podpisem oczewistem pana Jana Kasperowicza Pilkiewicza, do akt, do xiag urzedowych zamku ksieztwa Sluckiego jest przyjety i wpisany. Z kt'orych i ten widimus, w roku tysiac siedemset pietnastym, miesiaca decembra dwudziestego dnia, za podstarostwa jegomo'sci pana Andrzeja Sierzputowskiego, miecznego Mozyrskiego, a pisarza, mnie, Maximiliana Achemtowskiego, jegomo'sci'om panom Szymonowi i Theodorowi Pilkiewicz'om, ziemianom, pod pieczecia urzedowna, wydan. Pisan w Slucku, ut supra. U tego extraktu z xiag urzedowych xieztwa Sluckiego, w obiate wniesionego, korekta i lekta przy pieczeci urzedowej w te slowa: Andrzej Sierzputowski, mieczny Mozyrski, podstaro'sci xieztwa Sluckiego (L. S.). Zgodny z xiegami«. Kt'oren to extrakt, woblate wniesiony, slowo w slowo ak sie w sobie ma, do xiag nini'ejszych ziemskich, Kijowskich, jest zapisany.

Книга Кіевская, земская, записовая, № 141, 1777 — 1784 г., листъ 1117. /152/

2.

Грамота, пожалованная Сигизмундомъ I Николаю Буркату на дворянское званіе, съ присоединеніемъ его къ гербу »Лебедь«. 1531 года, февраля 10.

Roku tysiac siedmset o'smdziesiat piatego, miesiaca octobris pierwszego dnia.

Przed aktami ninieyszemi ziemskiemi Kijowskiemi y przedemna, Aloizym-Kaietanem Borowickim, namiesnikiem przysieglym ziemskim Kijowskim, osobiscie stawajacy urodzony jego mo's'c pan Jan Lukawiecki, ten przywiley od nayia'snieyszego kr'ola polskiego Zygmonta na szlachectwo urodzonemu jego mo'sci panu Mikolajowi Burkatowi konferowany, podpisami rak nayja'snieyszego kr'ola polskiego y ja'snie wielmoznych senatorow, przy pieczeci koronnej, na wosku z lakiem czerwonym wycisnionej, przy tymze na sznurku iedwabnym zawieszonej, zatwierdzony, na pargaminie napisany, z przyszytym arkuszem papieru steplowanego ceny grosza srebnego, do akt ziemskich Kijowskich w obiate podal, w te slowa:

Sigismundus, Dei gratia rex Poloniae, magnus dux Litvaniae, nec non terrarum Cracoviae, Sandomiriae, Siradiae, Lanciciae, Cujaviae, Russiae totiusque Prusiae ac Masoviae, Culmensis, Elbingensis, Pomeraniae et caetera dominus et haeres. Memoriae commendamus sempilernae, universis et singulis tenore praesentium significantes, quod cum nemo est, qui nesciat, ut homines, quae meliora honestioraque sunt, mirifice appetunt et sequunlur, et sicut in coelo alii aliis sunt praestantiores superioresque, ita et in hoc mundo, hi, qui virtute, innocentia, fide, integritate et humanitate praestant, maioris ponderis et aestimationis apud omnes habentur; cum autem reges et principes post Deum in orbe terrarum primurn et praecipuum locum inter mortales obtinent, data est eis omnium consensu potestas, ut rerum humanarum sint moderatores et, pro singulorum hominum virtutibus, alios prae aliis proemiis condecorent et augeant; sane cum accepimus fideli narratione magnifici Nicolai de Schydlowicz, castellani Sandomiriensis, regni nostri Thesaurarii, Radomiensis, Osvecimiensis, Zatoriensis, Crepicensis, Olstinensis et Grodecensis capitanei, ex linea materna de familia Cignorum oriundi, et generosorum Joahnis Labucz, dapiferi curiae nostrae, Pauli de Volia, tribuhi Radomicensis et subdapiferi Sandomiriensis, nec non Joannis Krajowski, dapiferi /153/ Sermiensis, et Dominae Bonae, reginae Poloniae, conjugis nostrae charissimae, et Petri Krzczonowski, fratrum et patruorum de familia et gente Cignorum, ut egregius Nicolaus Burkath de Brzezynka, factor in Czerniachow, est homo ejus modi morum, virtutis, prudentiae, fortidudinis, constantiae, facultatum et in rebus gerendis dexteritatis, ut meritum illum, et ipsius liberos masculos et femellas, ex lumbis ipsius legitime descendentes, pro fratribus clenodialibus domus, gentis et familiae Cignorum habere cuperent; prout jam ex nunc eundem Nicolaum, cum ipsius legitima posteritate, in dornum et familiam gentemque Cignorum coram nobis adoptarunt, asciverunt et susceperunt; suplicarunt igitur nobis dicti magnificus et generosi Nicolaus de Schydlowicz, Joannes Labucz, Paulus de Volia, Joannes Krajowski et Petrus Krzczonowski, fratres clenodiales, ut hujus modi adoptionem et adscriptionem dicti Nicolai et ejus legitimae posteritatis in familia, domum et gentem Cignorum admittere approbare et confirmare, eundemque Nicolaum, cum ipsius legitima posteritate, nobilem creare dignaremur; nos, scientes adoptiones hujusmodi, ex vetustioribus moribus et sacris legibus constitutas, et regiae autoritati, a qua omnis pendet proceditque nobilitas, perlinere et proprium esse; eos-scilicet, qui vel rebus strenue gestis, vel more, fidei ac virtutum ornamento pollent, honore debito prosequi et ad nobilitatis ordinem evehere et attollere . . . . . . supra nominatum Nicolaum, ipsiusque posteritatem sexus utriusque, juxta adeptionem superius factam, ex certa scientia et speciali gratia, autoritate nostra regia, quae ad hoc maxima est, nobilem creamus, facimus eumque cum sua posteritate legitima familiae Cignorum adnuamus et connectimus perpetueque conglutinamus, ac eundem liberosque, et nascendos ipsius omnibus et singulis, ubicunque gentium et terrarum extiterint, nobilibus status utriusque spiritualibus . . . . . . . . . . . . . et secularibus de nobili stirpe et claro genere ab eorum avis, proavis, atavis, per lineam rectam ex utroque parente procreatis, assimilamus et adaequamus; quorum insigne et commune proclamamus: est cignus alba in campo rubro cum plantis pedum nigris et rostro etiam nigro; supra galeam torneatilem cignus ipsa alba cum fasciis rubris et albis coloribus depictis, inferius demisse (sic), prout id manu et arte pictoris lucidius est depictum; decernentes et praesenti edicto statuentes, ut praedictus Nicolaus cum legitima posteritate praesenti et futura hoc insigni, tanquam proprio et naturali, in sigilis, anulis, catenis, signis, tentoriis, sentis, vexilis, velis, clipeis, ornamentis, ludis et actibus solennibus, seriis et reliquis ornamentis uti, potiri, et gaudere, depictaque et exculpta publice /154/ ac privatim portare et ferre possit et debeat, perpetuo et in aevuni admittamus; praeterea et dignum esse censemus praefatum Nicolaum et ipsius liberos ac liberorum posteros ad omnes et singulos magistratus, dignitates, honores et officia spiritualia et secularia, deponens ex nunc omnem plebei generis humilitatem, quocumque nomine per eos contractam, quo juri communi nobilium contrariae esse solet. Si quis aut praemissis omnibus ausu quovis contraire et hanc paginam nostram infringere volnerit, noverit, se gravissimam redignationem regiam et paenam, in statutis et legibus regni contentam, incursurum. Volumus enim et docernimus hoc privilegium ad oranem probationem nobilitatis ipsi Nicolao et suis legitimis successoribus omnino sufficere. In ejus rei testimonium sigillum nostrum est apensum. Actum et datum Cracoviae, in conventu generali, feria secunda post dominicam septuagesimae proxima, anno domini millesimo quingentesimo, trigesimo secundo, regni vero nostri — vigesimo sexto; praesentibus Reverendissimo et reverendis in Christo patribus, donmis: Mathia de Drzewicza, archiepiscopo Gnesnensi, ac regni nostri primate; Petro de Themicze. Kracoviensi, regni nostri vicecancellario; Joanne Carnkowski Wladislawiensi; Joanne de Latalicze, Poznaniensi; Andrea Cricio, Plocensi; Joanne Chojemski, Premisliensi; Petro de Gamratis, Camenecensi, — episcopis; nec non magnificis, generosis et venerabilibus: Christophoro de Schydlowicz, castellano et capitaneo Cracoviensi, ac regni Poloniae cancellario, Stanslao de Cosczelecz, Poznaniensi et capitaneo Marienburgiensi; Otto de Chodecz, Sandomiriensi; Nicolao de Cosczielecz, Calisiensi; Joanne comite de Tharnow, Russiae et exercituum regni nostri, ac Sandomiriensi capitaneo; Georgio de Bayzen, Marienburgiensi, — palatinis; Lucae de Gorka, Poznaniensi; praefato Nicolao de Schydlowicz, Sandomiriensi; Petro Cmita de Visnicze, Voycensi; Laurencio Myskowski, Bitomiensi; Joanne de Vieczynca, Plocensi, — castellanis; Nicolao Zamoszczki, praeposito Tarnowiensi, cantore Sandomiriensi et canonico Cracoviae; Stanislao de Olesniki, praeposito Skarbimiriensi et canonico Cracoviensi; Paulo Czuszowski, praeposito omnium Sanctorum et canonico Cracoviae, secretariis nostris — et aliisque plurimis dignitariis, officialibus ac aulicis nostris ad praemissa testibus, fide dignis, sincere et fideliter dilectis Datum per manus praefati magnifici Christophori de Szydlowicz, castellani et capitanei Cracoviensis, ac regni nostri cancellarii etc. sincere nobis dilecti. U tego przywileju, w oblate wniesionego, podpisy rak tak nayiasnieyszego Zygmonta, kr'ola polskiego, jako y ja'snie wielmoznych senatorow, przy pieczeci, w te slowa: Sigismundus rex Cristoforus de S., castelan /155/ etc. Cracoviensis W. R. P. com. Ejusdem magnifici Christophori de Schydlowicz castellani et capitanei Cracoviensis ас regni Poloniae supremi cancellarii locus sigili«. Ktory to przywiley, slowo w slowo, jak sie w sobie ma, do xiag ninieyszych, ziemskich, Kijowskich, iest zapisany.

Книга Кіевская, земская, записовая, 1785 — 1789 г., № 142, листъ 247 на оборотЂ.

3.

Декретъ Сигизмунда I, состоявшійся вслЂдствіе жалобы житомирскихъ мЂщанъ на дворянина Луку Лозовицкаго о томъ, что онъ присвоилъ принадлежащія имъ земли, находящіяся возлЂ рЂчки Гуйвы. Сигизмундъ, на основаніи грамоты Александра, данной дЂду Лозовицкаго, утверждаетъ право владЂнія Луки Лозовицкаго на эти земли. 1537 года, февраля 11 дня.

Roku tysiac siedmset siedmdziesiat si'odmego miesiaca septembris siedmnastego dnia.

W roki sadowe ziemskie Kijowskie, od dnia dwudziestego trzeciego augusti, roku wyz na akcie wyrazonego, w Zytomierzu przypadle i sadownie odprawowac sie zaczete, przede mna Michalem Trypolskim, sedzia ziemskim, kommissarzem sad'ow pogranicznych wojewodstwa Kijowskiego, i ksiegami nini'ejszemi Kijowskiemi. Comparens personaliter urodzony jegomo's'c pan Piotr Mianowski ten dekret najja'sniejszego Zygmunta kr'ola polskiego, miedzy Semenem Minczukiem, w'ojtem Zytomierskim i innemi z jednej, a Lukaszem Lozowickim z drugi'e strony, ratione intro contentorum ferowany, na pargaminie ruskim charakterem pisany, podpisem tegoz najja'sniejszego pana, przy pieczeci ja'snie wielmoznego marszalka, stwierdzony, ad acta praesentia terrestria Kijowiensia per oblatam podal, tenoris sequentis: Zygmont, Bozoju mylostjju korol Polski, welykyj knia'z Litowski, Ruski, kniaza Pruskoje, Zomojdzki i inych. Smotryly je'smo toho dila, szto zalowaly nam poddany naszy, Semen Menczuk, w'ojt Zytomerski, sam od sebe i od usich meszczan naszych Zytomsrskych, na dworanyna naszoho Lukasza Lozowy'ckoho, sztoz zabral on rudy i selyszcza naszy Zytomerskyj, hde ony uchody swoi me-/156/waly, okolo roczki Hujwy, poczawszy od mezy selyszcza Halczynskoho, od rudki Neteczy, zanial rudku Molawku i rudku Rujnuju, k tomu welykyj i malyj Zerdelew i tyi rudy, zemli i selyszcza do swoich selyszcz Zwyniaczych pryworoczajet, a meszczan Zytomerskych odtol wyhaniajet; a Lozowy'cki stal pered namy oczewysto i mowyl z meszczany, cztoz tyi rudy, zemly i selyszcza, to uze pytomnaja jeho dedyzna i otczyzna, i pokladal pered namy przywylej brata naszoho szczasnoje pamely korola jeho mylosty Alexandra, sztoz szest selyszcz jeho dedyznych i otczyznych: dwi Zwyniaczy, welykij i malyj Zerdelew, dwi rudy Rujnuju i Molawku, az po rudku Neteczu othranyczyl; potwerdyl dedu jeho wecznostiu; yno my wsi tyi szest selyszcz z rudamy i z zemlamy, szczo k nym prysluszajet, podluh toho prywylu szczasnoj pamety korola jeho mylosty Alexandra, kak w nem napysano i ohranyczeno, potola Lozowy'ckomu, potomkom i szczadkom jeho, prysudyly je'smo na wiecznost, kak pytomnuju dedyznu i otczyznu jeho, a meszczanie Zytomerskyi samy, i strelcy, i kunycznyki naszy nemajut tam nykoly nikakoho dila mity; i na to daly je'smo Lukaszu sej nasz lyst z naszeju peczatju. Pysan w Wylni, pod lito Bozoho narozenia tysiacza piatsot trydciat semoho, miesiacia fewrala odynadciatoho dnia, indykta semoho. U tego dekretu russkim pismem na pargaminie pisanego, per oblatam podanego, podpisy rak tak najja'sni'ejszpgo kr'ola, jak tez jasnie wielmoznego marszalka przy pieczeci w te slowa. Sigismundus rex NB. Prej. byl wojewoda Wile'nski Au. Olbrycht Martyn nasz, a marszalek nasz dworny pan Hryn. Stan. Nam. Merci: (L. S.)«. Kt'ory ze to dekret, per oblatam podany, slowo w slowo, jak sie w sobie ma, do ksiag niniejszych kijowskich jest zapisany.

Книга Кіевская, записовая, 1777 — 1784 г., № 141, листъ 147.

4.

Грамоты Сигизмунда-Августа, дворянину ЛукЂ Богдановичу Лозовицкому, потверждающія привиллегіи, данныя Александромъ его дЂду Нелюбу Гринкевичу Лозовицкому въ 1494 году и ему самому Сигизмундомъ въ 1537 г. на селища въ Житомирскомъ повЂтЂ: Звинячка, Звинячее, великій и малый Жерделы, руда Руйная и рудка Малявка. 1547 года, ноября 11.

Roku tysiac siedmset siedemdziesiat si'odmego, miesiaca septembria siedmnastego dnia. /157/

W roki sadowe ziemskie Kijowskie, od dnia dwudziestego trzeciego augusti, roku wyz na akcie wyrazonego, w Zytomierzu przypadle i sadownie odprawowa'c sie zaczete, przede mna Michalem Trypolskim, sedzia ziemskim, kommisarzem sad'ow pogranicznych wojewodstwa Kijowskiego, i ksiegami Kijowskiemi, comparens personaliter urodzony jegomo's'c pan Piotr Mianowski ten przywil'ej od najja'sni'ejszego Zygmunta Augusta kr'ola polskiego, ruskim pismem pisany, na dobra wsie Zerdele i inne, na pargaminie poprzeciranym i nadwatlonym, a przez to w niekt'orych mi'ejscach i sl'ow dostarczajacych niemajacy, z okoliczno'sci, w manife'scie, na dniu niniejszym do akt niniejszych wniesionym, wyrazon'ej, bojarynowi Nelubowi Hrynkiewiczowi Lozowickiemu, ratione intro contentorum laskawie dany, podpisem reki tegoz najja'sniejszego kr'ola i jasnie wielmoznego marszalka dwornego stwierdzony, ad acta praesentia terrestriae Kijowiiensiae per oblatam podal, w wyrazach takowych:

»Zygm'ont-Auhust Bozeju mylostyju korol Polski, welyki knia'z Lytowski, Ruski, Pruski, Zomojdski, Mazowecki i innych. Czynym znamenyto sym naszym lystom, chto na neho posmotryt, byl nam czolom dworanyn nasz, Lukasz Bohdanowycz Lozowycky, i powedyl pered namy, cztoz kak posylaly e'smo jeho po potrebach naszych na r'oznyje mestca, tohdy bez bytnosty jeho, gdy knia'z Falczewski, byskup Lucki i Berestensky, a dyak nasz, pan Lew Patey, byly od nas na rewyzyju do Zytomera poslany wsich zemlan, kotoryi na on czas okolo Zytomera w domach swoich byly, kak kotoroho z nych zowut, i iminya, i selysicza ich otczyznyje, i wysluzonye, menowyte popysaly, a tyje selyszcza, kotorych otczycy ne otozwalysia, rozumiejuczy, czto ich tatare pobyly, abo pomerly; i jeho Lozowyckoho szest selyszcz dedycznyje i otczyznyje, okolo ryczki Hujwy u powite Zytomerskom lezaczyje, nazywajemyje Zwyniaczku i Zwyniaczuju, welykij i malyj Zerdelew, rudu Rujnuju i rudku Malawku w odnom obrube, to wse bez bytnosly jeho do zamku Zytomerskoho za pustyi w rehestr wpysaly, na kotoryje tyje selyszcza swoje prywyley prodka naszeho swetoblywoj pamety korola jeho mylosty Alexandra z peczatju didu jeho, neboszczyku Nelubu Hrynkiewiczu Lozowyckomu, dany, i lyst sudowy swetoblyw'oj pamety pana otca naszeho, korola jeho mylosty Zygmonta, prysuzenie czotyroch selyszcz, pered namy, pokladal i byl nam czolom, aby je'smo toje prawo jeho do wedomosty naszoj pryniawszy, w sei lyst nasz upysaty kazaly, tyje selyszcza jeho dedycznyi i otczyznyi tym naszym lystom potwerdyly jemu na wecznost; i my, wydeczy pro'zbu Lozowyckoho w tom slusznuju, tych lyst'ow jeho ohledawszy, kazaly /158/ je'smo w sei lyst nasz wpysaty i tak se w sobi majet«: »Alexander Bozeju mylostyju korol Polskyi, welyki knia'z Lylowskyj, Ruski, kniaza Pruskoje, Zomojdzki i innych. Czynym znamenyto sym naszym lystom, kto na neho posmotryt, byl nam czolom bojaryn nasz 'Zylomierskoho powitu, Nelub Hrynkiewiez Lozowycki, i powedyl pered namy: szt'oz kak pohanstwo Tatare okolo Zytomera byly, tak statky jeho pobraly, dom i w tom domu lysty wsi pozehly na szest selyszcz dedizny i otczyzny jeho w zytomyrskom powite okolo reky Hujwy, mezy zemlamy naszymy w odnom obrubo lezaczyje, narycajemyje Zwyniaczka i Zwyniaczaja, welykyi i malyj Zerdelew, ruda Rujnaja i ruda Malawka, i prosyl aby je'smo ohranyczyly i na to daly lyst nasz, i tyje szest selyszcz, dodyznu i otczyznu jeho, potwerdyly jemu lystom naszym na wiecznost', i my na czolombytyje, i tez dla upadu jeho, kotory jemu stalsia od poha'nstwa, od tatar, w tom jeho pozalowaly, tot obrub zemli i w nern usiu tuju, szest selyszcz, dedyznu i otczyznu jeho, poczawszy od ryczki Hujwy rudkoju Neteczeju, mymo Lebedyny ozera, do dorobi staroj Kijewskoj z probytoj mohyly, a od toj mohyly tojejuz dorohoju Kijewskoju, mynajuczy werchy Lebedynych ozer i werchom rudy Rujnoje, a odtol dorohoju Kyjewskojuz ob mezu Zerdelewa i Zwyniaczych do Borsuk, (hoc loco wytarto) kotoraja podle tojz dorohi Kijewskoj jest, a od toj mohyly czercz pole i czerez dubrowu do reczki Hujwy, hde Hujewka w Hujwu uwoszla, a od toho miescia dubrowoju czerez rudku Bernawku do werchu rndki Kobylej, i Kobyleju na nyz do rudki Cheroszczy, a od Cheroszczy czerez dubrowu prosto do Hujwy, hde rudka Netecza w Hujwu upala, odkola poczalysia mezy opysowaty, potola obrub tych szesty selyszcz ohranyczyly i potwerdyly je'smo jemu sym lystom naszym na wiecznost', i majet Nelub (hoc loco wytarto) i jeho zona i dety ich i napotom buduczyj ich szcradki tyi wsi selyszeza po tym mezam, kak w sem lyste naszom opysano derzaty i wzywaty, kak swoju potomniu dydiznu i otczyznu, obet (sic) wieczno i neporuszno, a na twerdost toho, peczat' naszu (hoc loco wytarto) prywesyty k semu naszomu lystu. Pysan w Wylni, w lito sim tysiacz dwe, miesiaca julia czotyrnadcatyi de'n, indykt dwanadciatyj. Pry tom byl W. Wl. P. Min. Rad, a pan. Hryn. Stan. Marszalek dworny nasz. Merez (sic.) . . . . . . . . . U toho lystu peczat' zawesistaja cilaja. Druhy lyst sudowy tak se w sobe majet«:

»Zygmont (hoc loco wytarto) korol Polski, welyki knia'z Lytowski, Ruski, kniazia Pruskoje, Zomoidzkoie i inych; smotryly je'smo toho dila, sztoz zalowaly nam poddany naszy Semen Mynczuk w'ojt Zytomerskyj nam /159/ od sebe i od wsich meszczan Zytomerskych na dworanyna naszoho (hoc loco wytarto) Lozowyckoho, sztoz zabral on rudy i selyszcza naszy Zytomerskyje, hde wony uchody swoi mewaly, okolo ryczki Hujwy, poczawszy od mezy selyszcza Halczynskoho, ot rudki Neteczy, zanial rudku Malawku i rudku Rujnuju, i k tomu welyky i mal (hoc loco wytarto) tyi rudy, zemli i selyszcza do swoich selyszcz Zwyniaczych pryworoczajet, a meszczan Zytomerskich odtol wyhoniajet, a Lozowycki stal pered namy oczewysto, i mowyl z meszczany: sztoz tyi rudy, zemli i selyszcza to wse pytomaja (hoc loco wytarto) dydyzna i otczyzna, i pokladal pered namy prywyl'ej brata naszoho szczasnoje pamety korola jeho mylosti Alexandra, sztoz szest selyszcz jeho didyzny i otczyzny, dwi Zwiniaczyje, welykyj i malyj Zerdelew, dwi rudy Ruinuju i (hoc loco wytarto) az po rudku Neteczu ohranyczyl i utwerdyl didu jeho wiecznostiju; ino my usi tyi szest' selyszcz z rudamy i z zemlamy, szto k nym prysluszajet, podluh toho prywiliu szczasnoje pamety korola jeho mylo'sty Alexandra, kak w nem napysano i ohranyczeno, potola Lozowyckomu, potomkom i szczadkam jeho prysudyly je'smo na wiecznost, kak pytomuju didyznu i otczyznu jeho, a meszczane Zytomerskyi samy, i strelcy, i kunycznyki naszy ne majut tam nikoly nikakoho dila mity, i na to daly je'smo Lukaszu sej nasz lyst z naszeju peczatiu. Pysan w Wylni, pod lito Bozoho narozenia tysiacza piatsot trydciat' semoho, miesia'c fewrala odynadcatyj de'n, indykt semy. Pry tom byl W. Wt. pan Olbrycht Martyn, kasztelan a marszalek nasz dworny, pan Hry'n Stan. nasz Merecki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . U toho lystu podpy's pana otca naszoho, swetoblywoje pamety, i peczat' cila prytysnena. Ino chotiaz na tot czas Lozowycki, na sluzbe nasz'oj buduczy, sebe i selyszcz swoich otczyznych pered rewyzormy ne opowidal, a ony bez bytnosty jeho w Zytomeru selyszcza jeho za pustyje w regestr do zamku wpisaly, na kotoryi on prawo swoje teper pred namy pokladal i byl nam czelom, aby je'smo na to daly lyst nasz, i tyi wsi selyszcza jeho, lystom naszym potwerdyly na wecznost. My na czolombytyje jeho daly je'smo jemu sej lyst nasz i potwerzajem lystom naszym na wiecznost, majet Lukasz Lozowyckyi sam i jeho zona i ich dity i na potom buduczyi ich szczadki tyi wsi selyszcza, Zwyniaczku i Zwyniaczuju, welykij i malyi Zerdelew, rudu Rujnuju i rudku Malawku w tych mezach i w hranycach, kak w pomenenom szczasnoje pamety korola jeho mylosty Alexandra lysti napysano, derzaty i uzywaly weczno i neporuszno, i wolno im budet tyi selyszcza komu choteczy prodaty, oddaty i darowaty i zapysaty, kak swoju wlasnuju didyznu (hoc loco wytarto) naszu kazaly'smo zawisyty k /160/ tomu naszomu lystu. Pysan w Wylny, pod lit Bozoho narozenia tysiacza piatsot sorok semoho, miesiacia nojabria odynadciatyj den, indykt szostyj. U tego przywileju, ruskiem charakterem pisanego, per oblatam podanego, podpisy, tak najja'sniejszego kr'ola polskiego, jako tez ja'sniewielmoznego marszalka dwornego w nastepujacych wyrazach: Sigismundus-Augustus, rex Poloniae. Iwan Hornostaj, marszalek dworny, podskarbi ziemski i pisarz. Kt'ory to przywilej, per oblatam podany, slowo w slowo, jak sie w sobie ma, do xiag niniejszych ziemskich, Kijowskich, jest wpisany.

Книга Кіевская, земская, записовая, 1778 — 1784 г., № 141, листъ 141.

5.

Подтвердительная грамота Сигизмунда, слугЂ старосты Луцкаго, Брацлавскаго и Винницкаго, князя Богуша едоровича Корецкаго, ЕрмолЂ Мелешку, на селище Залисце, лежащее въ Винницкомъ повЂтЂ. 1564 года, іюля 5 дня.

Roku tysiac siedmset dziewiedziesiat siudmego, miesiaca iunii pierwszego dnia.

Na otwarcie xiag ziemskich powiatu Winnickiego, kadencij Juzefa Troieckiej, prawem przypisanej zwyklym, stawiac sie osobi'scie, urodzony Michal Bibik Korczynski, V. R. Z. B. i komendant proviantcki magazynu powiatu Winnickiego, ten extrakt przywieliu na polane z stawkiem Czerniszowskim, alias vroczysko Zali'scie, niegdy urodzonemu Jarmole Meleszkowi, prawem lennym za czas'ow panowania nayia'sniejszego kr'ola jegomo'sci Polskiego i wielkiego xiecia Litewskiego, Zygmunta-Augusta, roku tysiac piecset sze's'cdziesiat czwartego, miesiaca julii piatego dnia nadanego, z akt kancellaryj metryk wielkiej wielkiego xiestwa Litewskiego wydany, z przylaczeniem papiru steplowanego dwudziesto kopijkowego, dla zapisania do xiag niniejszych w spos'ob obiaty podal w tej istocie. »Stanislaw-August z Bozej laski kr'ol Polski, wielkiego xiestwa Litewskiego, Ruski, Pruski, Mazowiecki, Zmudzki, Kijowski, Woly'nski, Podolski, Podlaski, Inflanski, Smolenski, Braclawski, Siewierski i Czernihowski. Oznajmuiemy tym listem extraktem naszym, komu to wiedzie'c nalezy, iz w xiegach metryki kancellaryj naszej /161/ wielkiej wielkiego xiestwa Litewskiego znajduie sie przywilej Jermole Meleszku, nas liszcze w powiatu Winnickom, nazwanoie Zali'scie, z polanoiu, z stawem Czornyszowskim na rzecze Czapli, z lesy, dubrowami i z pasiekamy, prawem lennym, za nayjasniejszego predecessora naszego kr'ola jegomo'sci Polskiego i wielkiego xiecia Litewskiego Zygmunda-Augusta, w roku tysiac piecset sze's'cdziesiat czwartym, miesiaca julii piatego dnia dany, i supplikowano nam iest przez pan'ow rady urzednik'ow, przy boku naszym rezyduiacych, aby'smy ten przywilej z tych ze xiag metryki kancellaryj naszej wielkiej wielkiego xiestwa Litewskiego per extractum authentyce wyda'c pozwolili, kt'ory slowo do slowa, z ruskiego wypisuiac, tak sie w sobie ma: