Гэтак правіў у карчомцыРаз убогі, Куксай званы,Мала меў чаго ў хатомцыI быў так не зусім п'яны.Яго слухалі цікава,Праўды шмат ад яго чулі.Кожны бачыў, як крываваМожа доля справіць гулі.Зь дзесяць год таму па дровыЕхаў неяк я зімою,Мала грэў і кажух новы,Трос, як лістам, сівер мною.Еду… Дзе крыж ля дарогі,Штось відаць, як хто лёг спаці,Глянуў.. Мёртвы Кукса ўбогі…Так жыцьцё ён скончыў, браце.