Чтение онлайн

– Карышырга уйлама да! – диде ул, боерык биргндй итеп. – Беренчедн, баш тартса, мине авыр хлг куясы. Икенчедн, акча тлилр. йбт тлилр. Биш ме.

– Нрс?! – мин з колакларыма зем ышанмый тордым. – Биш ме?

– йе. Сгать дртлр тирсенд Октябрь проспектындагы ашханг кил. Анда сине Илнур каршы алыр. Безне баянчы егет. Ул барысын да тшендерер. Ярый, хуш. Мин ашыгам.

м ул трубканы ташлады.

Биш ме, лбтт, зур акча иде. Лкин келне рнетеп, тагын бер уй узды. Роман, повестьларны бер мег д алучы юк, монда, ниндидер табын чен… Лкин мин бу уйны шундук куып ибрдем. Акча эшлрг комачаулап йрмсен…

Мин табын алып барырга бик яратмыйм, дигн идем. Ялгышканмын икн. леге табынны алып барганда мин шуны ачык тшендем: яратмыйм дип йт дрес тгел, мин бу эшне кралмыйм икн.

Дуслар табынындагы шикеллерк булыр дип кткн идем. Бер стл артында утырасы, вакытын белеп кен, киркле кешег сз бирсе… Монда алай булмады. Беренчедн, килгн кунаклар, чынлап та, бик зур урыннарда эшли торган ткббер кешелр иде. Безне алар белн бер табынга утыртмадылар. Чаршау артында аерым стл куйдылар. лбтт, стллре мул иде. мма бер табында утырмау мине, алып баручы буларак, авыр хлг тшерде. Бер стлд утырганда, син з кешег йлнсе. болай… Кешелр сз йткн арада, мин, сяк мет итеп йргн кчек шикелле, стл тирсенд бтерелерг мбр булдым. бу кимсет иде. Син бу табын кешесе тгел. Син чит. Син болар белн ти тгелсе. Син аларны хезмтлндерерг тиеш. Син – шушы табын артында утыручыларны хезмтчесе. Кол. мин земне кем икнемне яхшы бел идем…

«Болар миннн ни ягы белн стенрк со? – дип уйладым мин, табында утырган капкорсак яшьтшлремне креп. – Нинди зур эшлр майтарган алар шулай кылтаеп утырырлык?» Келне юатырлык авап юк иде. Кайсын тисе, кайсын абзыйсы юньле эшк урнаштырган да кеше иткн. Боларны искитрлек слтлре д, злрен хезмтлндерче артистларга хрмт белн карарлык акыллары да юк иде. Вальс йлнгнд безне ырчы кызны кармалап, муеныннан брг маташкан утыз биш яшьлр тирсендге ирне сугып йлндерсем килде. ырчыны адмг санамаса, зе белн берг килгн хатынын мыскылламасын иде. Кулында власть, кессенд акча булгач, аа барысы да ммкин дип уйлый, крсе… Тик мин беркемг д каты кагылмадым. Бары тик тнфес игълан итеп тмке тартырга чыккач кына, Илнурга зарланып алдым.

– Кем инде болар?.. – дидем мин, бер кт булып ттен борхытып торган адмнр ягына ымлап: – Карале, ничек кыланган булалар! Алланы кашка тклре диярсе… Безг ничек караганнарын крдеме?! Ниндидер кызыклы хайванга караган кебек… Кайсы ягы белн хаклы алар шулай кыланырга?

– Аларны акчасы кп, – дип пышылдады Илнур, – кем тли – шул музыка куя…

– Мен шулар иткли инде безне халыкны… Шушы хайваннар безне белн идар ит…

– Син алай кызма ле… – диде Илнур, – нишлисе инде…

– Да пошли они… – Мин нфрт белн кулымдагы тмкене шулар ягына чиртеп ибргнемне сизми д калдым. – Козлы вонючие…

Тмке тпчеге кемнедер ак чалбарына барып элкте. Тркемдгелр безне якка борылып карадылар м минем нфрт булып сыгылып чыккан сгенемне ишеттелр. Табын хуасы минем янга йгереп килде.

– Син!.. – диде ул, нфртен ирг тырышып. – Син зене кем дип белсе?!

– Гафу итегез… – дип сзг кушылды Илнур. – Без бтенлй икенче нрс турында сйлш идек… Без сезне хакта тгел… м Илгизр д тмке тпчеген сезг тидерерг телмгн иде… Шулай бит, Илгизр?

Мин йодрыкларымны бйдн ычкындырмаска тырышып кына тора идем. Бер сз д йт алмадым. Табын хуасыны кыяфте д, Илнурны мескенлне д миа ошамый иде. Шулай да башымны кагарга мбр булдым.

– Мин синнн сорамыйм, – диде табын хуасы, – мин аны зеннн ишетерг телим.

лбтт, Илнур барысын да уай гына хл ит алырлык авапны тапкан иде. Табын хуасы аек булса, моа кангатьлнеп китеп барыр м эшне зурга ибрми калыр иде. мма ул ярыйсы ук исереп лгергн иде шул. м мин, ничек кен авап бирсм д, засыз калмаячак идем.

– йе, – дидем мин, – тмке тпчеген сезг дип ыргытмаган идем. м «козлы вонючие» дигнем д сезг тгел иде.

– Гафу тен! – диде табын хуасы, кзен акайтып.

– Гафу итегез, – дип кабатладым мин ктелмгн иеллек м битарафлык белн.

Лкин бу табын хуасына ошамады.

– Син адмч итеп гафу тен!

– мм… – Мин елмаеп куйдым м шундук, йзем ясалма мескенлек чыгарып, табын хуасыны кзен теклдем: – Сезне сасыган к дип атамаган м тмке тпчеген сезг дип ыргытмаган чен гафу итегез.

Сул яктан котылгысыз тизлек белн якынлашкан нрсне креп, шундук артка янтайдым, м кыска буйлы, таза гдле табын хуасыны йодрыгы борын тбемнн исн-имин ген узып китте. Абзый ипк килерлек тгел, минем эшне зурга ибрерг телк юк иде. зем ген булсам – бер хл, минем аркада бтен артистлар да ач калырга ммкин. Мин шуларны уйладым да тынычлана тштем. Бхетк каршы, кемдер табын хуасын култыклап читк алып китте.

– Келегезг авыр ишетелс, чынлап та, гафу итегез, – дидем мин, безне тамаша кылган тркемг карап, – мин сезне кимсетерг телмгн идем.

– Без бтенлй бтн темага сйлш идек… – дип элеп алды Илнур.

– Ярый, – дип елмайгандай итте бер, мин аны исем-атын хтерлмим инде, банкир иде бугай. – Без алыйбыз… Бары тик хуа гына йомшара тшкн… Сез, егетлр, эшегезне двам итегез…

м аны сзе белн бтенесе д згргндй булды. Баштарак безг гайре табигый нрсг карагандай аптырау катыш нфрт белн баккан кзлр бераз нурлана тште. Аннан со, табында шаян сзне алаган, югары бялгн кешелр д юк тгел, м минем шаярулар аларга ошый иде. кайберлре хтта минем язучы икнемне д бел… Хер, монысы кич беткндрк кен ачыкланды. Тнфес азагына озын буйлы яшь кен бер ир килеп итте. Аны крг, барысы да урыннарында тибрнеп куйгандай тоелдылар. Ул, ишек тбен итг, барыбыз белн д крешеп чыкты. Дресрге, ул и беренче минем белн креште…

Банкирны сзеннн со без залга керерг дип борылган идек инде. мма шундук кереп китне яхшысынмыйча, мин тмке алып кабыздым. Нкъ шул вакытта карагы трзле джип килеп туктады, м аннан озын буйлы бер ир чыкты. Кыска иле ак клмктн. Яшьк ул миннн артык зур булмагандыр. Беренче крдн к ул миа з кеше булып тоелды. Моны хрктенд зен лл кемг кую, башкаларны кимсет кебек нрсне эзе д юк иде. Аны крг, баскычны икенче ягында тмке кйртеп торган тркем тибрнеп куйды. Кемдер аа каршы омтылып та алды бугай. мма теге кеше туп-туры Илнур белн безне янга атлады. м и беренче булып миа кул бирде.

– Хллр ничек, Илгизр?! – дип елмайды ул м, мин «йбт» дип баш каккач, стп куйды: – Сине хллр мотлак йбт булырга тиеш. Яхшы язучы син. Мин укып барам…

Мин бу адмне белми идем. Шуа сз озынайтып тора алмадым. Ул Илнур белн креште д баскычны теге ягына атлады. Без Илнур белн залга уздык. Бераздан яныбызга табын хуасыны улы йгереп килеп итте.

– Бераз згреш бар, – диде ул, каш астыннан миа сзеп карап. – Тнфестн со и беренче сзне Даутовка бирбез. Абрар Муса улына.

Кунаклар табынга утырып беткч, безне ырчы кыз бер ыр ырлады да, мин, шуа бйлп, Абрар Муса улына сз бирдем. Кызык кына килеп чыкты. Хтта табындагылар кул чабып ук ибрде. Мин, лбтт, бу алкышларны минем шаяру чен тгеллеген бел идем. Шулай да кел ктрелеп китте. Даутов, микрофонны алып:

– Рхмт, Илгизр… – дигч, бигрк т. Чнки минем исем ишетел белн, табында чыш-пыш китте. Мин аларны нрс турында икнен чамалый идем. «Туктале, кем со бу егет?! Абрар Мусаевич аны каян бел? лл дуслар микн?» Кыска вакытлы пышылдашулар шул хакта иде.

лбтт, исемене кемнедер авызыннан ишетелгн чен ген ниндидер мгънг ия булуы язучы чен бик келле кренеш тгел. мма бу начар да булып чыкмады. Табындагыларны безг алар келен крер чен килгн артистларга булган карашы бтенлй згрде. Алар безне башта злре белн ти креп, сорак хтта бераз югарырак куеп аралаштылар. Соклануларын белдерерг д, танышлары м кыз-уллары чен автографлар сорарга да тартынмадылар. м без д аларга халык илксенд утыручы сорыкортлар итеп тгел, чын-чынлап дрле м абруйлы кешелр сыман итеп карадык.