Чтение онлайн

I без таго цяжкiя хаўтуры былi азмрочаныя двума вусцiшнымi здарэннямi. Па-першае, у фатографаў нiяк не атрымлiвалiся здымкi на жалобны партрэт: пасля павелiчэння добрых, здавалася б, фатаграфiяў твар нязменна выходзiў чорны. Нехта падрадзiўся зрабiць партрэт са здымка ў замежным пашпарце, але атрымалася яшчэ горш: на месцы вачэй выступiлi чорныя кругi, а на шыi - белы пасак накшталт вяроўкi. Другое здарэнне было яшчэ жудлiвейшае: калi рыхтавалiся апускаць труну, у магiлу спрабавала кiнуцца нiкому не вядомая п'яная жабрачка, што збiрала на кладах пустыя пляшкi.

У фiнале маёй гiсторыi Маэм зноў будзе прадстаўлены толькi кiпцястай птушынаю лапай.

Я не спытаюся ў гэтай старэйшай ад мяне гадоў на дваццаць iстоты, цi памятае яна Мiшку. У мяне не знойдзецца буйной купюры, каб пакласцi ў яе зашмальцаваную мужчынскую кепурку з абразком святой Еўфрасiннi. А калi б смуглым ад бруду пальцам i заманулася скамечыць мой даляр у маленькi шарык, каб яго праглынула птушка, дык грыфы ўсё роўна засталiся ў Веракрусе, а тут скакалi па непадмеценых прыступках адно сытыя манастырскiя вераб'i.