Скрыпка дрыгвы й верасовых пустэчаў
Шрифт:
— Самым жабрацкім, — сказаў Мірак. — І багацей за ўсіх у свеце.
— Самым рахманым і самым мужным, — сказалі ўсе.
І яны глядзелі ў ноч, куды клікала іх (і ніколі не перастане клікаць) ягоная песня, даўно пакладзеная з ім у дол.
Ды хіба можна пакласці ў дол чырвоныя арабіны, і тупат коней, і курганы, і спеў верасу на пустках, і сэрцы нашых людзей, і наш край?! Які б ты на ім драны-падзерты ні быў?!
А калі цяжка?
Выручыць, прыйдзе да вас на сустрэчу, У зачараваны пакліча бор — Скрыпка разлукі й спаткання вечнага, Скрыпка дрыгвы й верасовых пустэчаў, Пушчаў спрадвечных і светлых азёр.Поделиться с друзьями: