Живу и не знаю того, кому долженМне сердце подскажет всегда что дорожеЛегко мне дается мой выбор поступкаВедь правда моя безоружный студентОн жутко пытливый инспектор милицииЧто нужно для счастья, тебе, что не гадитсяИсследует четко, всегда ищет подвохРасслабится может когда дух поднемогОн знает, как было и как должно бытьА если не так, это надо достичь!Служить ему в радость, награда работаСуждения милы ведь он мыслит глубокоИ нет не раскрытого дела на полкеПриемом отлично владеет он ловкоПредставит себя по моложе и старшеИ мирит, рассказывая, как было раньше17.05.2022 г.
Прэзідэнт
З маленства упітаў ён усю любасьць свабодыЛюбы вызаў судзьбы прынямае дастойнаБацькі яго сіла, у ранку и з вячорайРаботае спрытна яго сэрца пящотнаРаботаў ён у Скіделі, так сама и у ГроднаИ ўсе аб яго адзывались лагоднаБо так прапануе, бо так азадачыцьЧто сам ты ад радасці высока заскачашПадпітвае сэрца дае прапановыИ будучыня узнімаецца яскрава-свабоднайМілагучна яна быццам птушка вясноюДай рады адкинуушы ты сваю зброюЁн марыць каб кожны быу верны батькамКаб сэрцу свайму кожны верны быў зауседыКаб розум не ведау і ніколі не ждаўНі цяжкага, ні лёгкага чалавечага гора18.05.2022
Вайна
У сямьі уж якую нядзелю разладНаш Тата заужды знае хто вінаватНяма у яго зроку былое пяшчотыЕн толькі і робіць што судзіць каго-таМатуля не спрытна, да глупыя дзеціЧытая навіны ён проклінае усе на свецеЧто здарылася Тата ? – Табе не паняцьЯк сэрца баліць за глупую уласцьА калісьці наш Тата быў неверагодныЗаужды памагау і падтрымлівау турботнаЗнапоуніуйся Тата адіным сваім самамненіемПрыгожасці лютай і яскравай ды без сумленіяЗабыуся, няпоняу адкуль тое счасце
