Шрифт:
Мен бул дйнн трлгндн тартып, зм жат ынгайсыз чйр катарында кабыл алдым. Анткени мага бейтааныш адаттар, клкош мамиле, дйндг сйнн аздыгы тйшкк салат. Кала берсе жакыным деп эсептеген киши да, кндрдн биринде жырткычка айланышы ммкн. Ооба адамдар эки буттуу жырткычка айланышты. Алардын арасында саналуу гана абийирл адамдар бар.
Менин жргм эсеп кткн абийирл адамды таап алып маектешким келет. Андай адамды кайдан табамын? Жер шарынын кай бир жерлеринде ушундай адамдар жашап жатышат. Аларды з кзм менен крбсм да, жргм менен сезем.
мр кыйырында, анын катаал жолдорунда бара жаткан мен жашоонун маызын жоготтум. Кп жыл азап тарткан адамга окшоп калдым. Ошол азаптын айынан дн аздым.
Мага кымбат деп эсептеген кишимди жоготтум. Ал менин атам. Ал мен кыйналганда кам крч. Ыйласам мени сооротчу. Мына эми батыштан суук шамал айдап келип ,менин чатырымды силкилдетти. Менин эмнем болсо ошонун баарынын ча тозоун сапырып асманга чачты. Талаада жалгыз сокойгон даракка окшодум. Жашоом супс ак кнлсз нукка бурулду.
Тынч бурч издеп зм менен зм алектенип, делбеге окшодум. Айланамда жашоо уланып жатты. Кн батып, та агарып, кн артынан кн тд. Кимдир бирлр тйшкк тере батып , акчанын артынан кууп кетти. Аны адамдар абдан кадырлап калышты. Бул менин акылыма тк сыйбайт. Мен чн бул жат нерсе.
Жок мен бул дйндн эмесмин дедим ичимден. Жок деп кыйкыргым келди. Бирок менин нмд ким угат? Адамдар бирин бири лтрп жатышат, тоноп жатышат. Муну айрым ыпылас ойго азгырылгандар кадыресе крнш катарында кубатташат. Зкрлрдн изи менен бара жаткандардын саны арбып баратат. Алар акча чн з жакындарын сатышат. Амалкй тлк кейпин кийип алып, бирин бири азгырышат. Жок бул дйн мен чн эмес. Бул дйндг ар бир адилетсиздик чн жан дйнм эшерилет. Калпычы жашоонун арабасы баарын жктп алып лмг карай алып баратат. Анын ичинде карысы да, жашы да, ббктр да бар. Алар жашоо кызыктуу, бул дйннн оош кыйышын жеип тбз дешет. здрн здр мына ушинтип алдашат. Амалкйдн анткор экенин алар унутуп калгандай.
Жаш чагым эсиме тшт. Мен жгр талааны аралап жгрдм. Ал анчейин бийик с элек болгондуктан, мен жктн жк тп чуркап жрдм. Эмнеликтен ошенткенимди азыр кылдат эстеп жатам.Мен ошондо бейпилдикти, сйн, чындыкты издедим. Атам дйндн ткн со, жашоом кескин згрд. Жалын жалп этип чкнсп, карагы дйнг кирдим. Клк болуп жоголуп бараттым.
з ичимден мен адаммын , менде сй болушу керек дедим. Ал бийиктеп сп бутак жайып кипарис дарагындай болуп глдш керек. Мен бул жарыкта сйсз жашай алмак эмесмин. Бул дйн канчалык боёгу менен мени мас кылбасын мен сйсз мрзг айланмакмын. Сй тартуу эткен Жаратканга алкыш айтып турдум. Ага менин ыраазычылыгым чексиз эле….
Башкалар днп иштеп кр оокаттын айынан алек болуп жрсм да, мени кызыктырган нерсе денелик муктаждыктарымдан жогору турду. Кызыктырган бир гана нерсе чексиз сйн таап аны башкаларга тартуу кылуу. Бул рак оорусун айыктырууга тете дабаа эмеспи. Жарык дйнд азына да, кбн да топук кылып жашадым. Кп адамдар айыпсыз лмг дуушар болушат. Кээ бирлр тегирмен ташындай оор кнс болсо да аман жршт. Бул оомал ткмл дйннн телегейи кайда? О дйн эмнеге былк этпей турасы? Жакынына тузак жайгандарды телмирип карап турасы. Менимче сен мага караганда сабырлуусу. Адилетсиздикти сй аркылуу жегенге ндп жатасы. Мыйзамсыз иш кылгандарды жазалаганга шашпай турасы. Алардын убактысын белгилеп мр басып койгонсу. А менчи? Мен деле ошолордун биримин. Бир гана айырмам мени ар убак абийирим ашкерелеп турат. Мыйзамсыз иш жасаганга бгт коёсу. Мына мага крсткн сенин улуу сй. Ушунун з мага чо дем берет.
Акыркы убакта менин жашагым келбей ,денемди муздак тер баса баштады. Адамзатынын шумдуктуу жашоосу клмд кирдетип, змд зм басынта баштадым. Негедир улам тередикке чг бердим. Кднм ыйга толуп кетти. змд зм токтото албай ыйлап жаттым. пкмд баса албай эчкирип ыйлачу болдум. Апам эшикти тыкылдатты.
– Боорум балам эмне мынча ыйлайсын? Сени мынчалык ким капа кылды? деди мадайыма келип.
– Апа баары жакшы. Мен чн кам санаба. Апам мени тшк менен кымтылап жаап чыгып кетти. Чындыкты айтайын дйнд энелер аман болсун. Алар ар дайым перзенти чн кам кршт. Жаман болсо да, балдарын жакшы дешет. з балдары чн жанын бергенге да даяр байкуш энелер. Менин энем да ошондой энелерден.
Ошентип бул дйннн кубулма тсн кн албай, змд гй уулдай сездим. Денемдин бт жери жаракат алды. Соо жерим калган жок. Кзг крнбгн жегичтер мени жеп жатышты. Тнк йкум качты. Кулагыма бир н келип жаырат.
– Сен кимси? Эмнеге уктабай жатасы? деген ндр кулагыма шак дей тшт. Кулагымды бекем жаап алып аркы терки басып жрдм. Баары тнк йкуда сулк жатат. Жалгыз мен ушул коулда белгисиздик менен алпурушуп жаткансыйм.
Кирпик какпай тааттырдым. Тага жуук ак кйнмд тктп кийип, кзгнн жанына келдим. Арыктай тштм крнт, кйнгм бошо тартып калыптыр. Жаагымды акырын сылап, кзгдн змд карап тнжурап кеттим. Ой клк эмеспи бт ааламды канат жайып кыдырып чыктым. Кзгнн жанында кпк кыймылсыз зм зм тигилип карап турдум. Болор болбос бырыш кзмдн тегерегинде пайда болптур. Бул сызыктар жашоодо кп азап тартканымдан кабар берип турду. Азаптуу дегеним кандай? лгнг дейре ач калып кр элекмин, трмг отуруп кр элекмин. Мени кзг крнбгн душмандар кыйнап жатты. Бетиме ткрп, жаагыма чабышты. Кара чачымды бирден агартышты. Муну менин жакындарым тшнгн жок. Алар мени жинди болду деп ойлошту. Мени тшнгн бир да жан жок.
Мен бир нече жыл мурун болгон окуяларды эсиме келтирдим. Ал мындайча болгон эле. Колунда шам чырагы бар ак сакалдуу киши тнк саат чтр чамасында эшикти тыкылдатты.
– Билем мени келет деп кткн жоксу. Сага маанил иш менен келдим. Сен бул тапшырмага тандалган адамсы. Мен эшикти ачкан бойдон айран болуп карап турдум.
– Эмне силерде йг кир деп айтпайбы? Конокту босогодо кармап тура береби? деди.
– Кир. Мен эшикти ичинен жаптым. Ал мен жаткан жерге келип турду. Ал акырын мурутун сылады. Анын адамдыкындай болгону менен сйлгн башкача эле. Анын кз карашы адамдыкындай эмес. Андан чыккан сз жргмд рттп жаткансыды. Мен абдан толкундандым. Ал мен жаткан жерди карап: – ушул жерде жатасыбы? Эрте сага ч жылдыз келет. Маанил кабар алып келишет.
– Кандай кабар? мен чоочуп кеттим.
– Кадимки адамдар кткн кабар. Ал кзн жуумп кайра ачты да, мага карап жылмайды.
– Каралдым сен жаыдан там ту баса баштаганда сага кз салгам. Он беш жыл тт. Азыр сен чооюп калды. Сага чнч ирет келишим. Колумда кылыч бар мунун кч чындык деди ал.
– Сен кимси?
– Убакыт келет баарын билип аласы. Биздин падышачылыгыбыз бул жерде эмес. Ал терезенин алдына келди.
– Эшик бул жакта дедим.
– Мен чн эшик да, терезе да болбойт. Жараткан кайда жиберсе, мен ошол жердемин деди да кздн кайым болду.
Сакалдуу кишини ч ай кргн жокмун. Уктасам да, ойгонсом да ошол жннд ойлондум. Коркуу сезими жоголуп, сыйкырланган кишидей жаным ага кезигн эсей берди. Кндрдн биринде мен жаткан блмнн терезесине шамал сокту. Барып карасам ошол киши туруптур.
– Мен келдим деди.
– Кир. Ал мен жаткан блмг кирди. Керебетке келип отурду. Негедир ал мага жакын кишидей сезилип кетти. Андан жакын киши жок днд. Менин ысымым Эбер.
–Айтса эмнеге мени адып жрс? Менден сага эмне керек?
– Сенин башкалардан згч касиети бар. Чакоо жер алдынан атырылып чыккан булактай.
– Азыр сен мага эмнени айтканы келди?
– Айта турган сздрм абдан кп. Сен анын баарын сиире албайсы. Анын баарын акырындык менен угасы.
– Арткы блмд эжем олтурат. Биздин сйлшкнбзд угуп калышы ыктымал.
– Айтмакчы эрте эже сумкасына сак болсун.
– Качан?
– Эрте дедми го. Агыча ичкери жактан эжемдин н угулду.
– Эй Тоби ким менен сйлшп жатасы? Анын блмсн ачып: – кабатыр болбо зммн дедим.
– Кпк сйлшп жатканыдан сыягы бир келген го дедим. Мен эшикти жаап Эберге карадым.