Чтение онлайн

Святлафорык той за позірк

Васільком празвалі.

`

Сыплюць з бункера зярняты,

Нібы тыя зоры.

Гэта даў жніву дарогу

Сіні святлафорык.

`

ЭКСКУРСІЯ

I

Светлых цэхаў тут багата -

Не абыдзеш і за год.

Ведаць хочацца Ігнату,

Скуль, з якіх дзвярэй, варот

Пачынаецца завод.

–  З прахадной яго пачатак, - Так Пятрок давеў Ігнату.

–  Пачынаецца з варот, - Не згаджаецца Фядот.

А Змітрок сказаў сябрам:

–  Пачынаецца з двара.

–  Што гадаць,- рашыла Іра,-

Запытаем брыгадзіра.

Брыгадзір вачыма бліснуў

I гаворыць брыгадзір:

–  Вы усе ад праўды блізка:

Есць пачатак,

Ен адзін.

Пачынаецца завод

Не з дзвярэй і не з варот,

А з рабочых рук старанных,

3 працы іх самаадданай.

Працы ў нас вялікі фронт.

Дык прашу вас на завод.

`

II

Абысці завод не проста.

Першы цэх… Чацверты… Шосты…

Гальванічны,

Механічны,

Для вачэй усе нязвычна.

Зборкі цэх і цэх настройкі…

Паспявай дзівіся толькі.

Перад вамі самы новы,

Адмысловы

Тэлевізар каляровы.

Ен з канвеера вось толькі,

Фарбай ззяючы, праплыў

I ўсе колеры вяселкі

На экране запаліў:

Колер неба, колер хлеба,

Колер маку агнявы,

Колер маладой травы,

Колер сонца выбуховы,

Колер кветкі верасовай.

Ну а зараз трэба толькі

Ручку павярнуць настройкі -

I з экрана, калі ласка,

Сыдзе песня або казка.

`

III

Правадок і правадок,

Сплецены, як жылы,

А сплятуцца у маток -

Пабяжыць па кожным ток

Самай чуйнай сілы.

Тут працуюць важна, чынна

Электронныя машыны.

Ля машын разумных самых -

Нашы таты, нашы мамы.

Тут, у светлым цэху зборкі,

Тату адшукаў Рыгорка.

`

IV

Ен, завод,- адна сям'я.

Дружная, вядома.

Кожны ў цэху не чужы,

Кожны ў ім, як дома.

У сям'і есць працаўнік

Самы паважаны.

Ен праславіў свой завод

Працаю стараннай.

Дзіва творыць на станку.

Рады ўсе працаўніку!

Праца спорыцца, глядзі:

Майстра у настроі.

Зорка золатам гарыць

На грудзях героя!

`

V

3 цэха ў цэх ідзем заўзята,

Як ідзем са свята ў свята.

Што яшчэ там на чарзе?

На чарзе у нас музей.

Экспанатаў тут багата.

I раскажуць экспанаты,

Што стварыў за многа год,

Чым праславіўся завод.

Вунь святлом аззяна яркім

Радыела роднай маркі.

Вунь, як шыбінка, экран,

Ды экран той - ветэран.

Гэта ўсе ўчарашні дзень,

А завод - ен у хадзе.

Як браты, стаяць транзістары,

Аж гарыць шкала іскрыстая.

Паглядзі: пасталі ў рад

Брат «Мікрон» і «Мікра»-брат.

I мігнуў шкалою тут

Іхні трэці брат «Эцюд».

Лік братоў расце, расце -

Ўсіх не злічыш, каб хацеў.

Пра завод і пра людзей

Расказаў усе музей!

`

ДОЖДЖЫКАВА ЛІЧЫЛКА

Раз - і зірнула лісце

Зеленавока на свет.

Два - і струменьчыкаў ніці

ІПыць пачалі па траве.

Тры - вытанцоўвае кропля

Звонка ў балейцы пустой.

Ну а чатыры - на кроне

Чорненькі свіснуў свісток.

Пяць - мыюць кветкі пялесткі,

Вушы скрабуць лапухі.

Шэсць - гэта зноўку над вескай

Воблака вырас пухір.

Сем - сем глыткоў каляровых

Вып'е вяселка з ракі.

Восем - з-пад сховаў імховых

Вылезуць баравікі.

Дзевяць - і сонейка ўзыдзе.

Дзесяць - і спыніцца дождж.

Што ж ты спыніўся?

У крыўдзе

Луг на цябе і садок.

Просіць гародчык вачыма:

«Цепленькі, што ж ты аціх?»

Дожджык лічыць вучылі

Толькі да дзесяці.

`

АРТЭК

Вяселы плескат нашых рэк

Прывез з сабою я ў Артэк.

`

Узяў і водару бароў,

I рэха нашых вечароў.

`

Прывез да мора ўсе,

а там

Падараваў сваім сябрам.

`

3 усіх шырот, куткоў зямных

Мы ў хвалях стрэліся адных.

`

I сонца ў нас адно было,

I дружбы шчырае святло.

`

Гулялі хвалі,

і касцер

Узносіў іскры аж да зор.

`

…Мяне пісьмо знайшло зімой,

З Берліна піша сябра мой:

«Я чую плескат вашых рэк,

I водар смаляных бароў,

I рэха вашых вечароў.

Здружыў навечна нас Артэк!»

`

НА РЫБЕ

З чароту выплывае лодка,

Калыша лотаці агні.

Па легкай плыні

шлях кароткі

I плеск вясла у цішыні.

`

Няма спакою рыбалову,

Свіргоча леска -

Ўзмах і ўзмах.

Даўно прабегла дня палова,

А ўлову ўсе яшчэ няма.

`

Ды толькі сумаваць не варта,

Удача побач, недзе тут,

Хоць лодкі ранішні маршрут

Шчупак заблытаў хітравата.

`

I сэрца у грудзях заб'ецца,

Аж пасвятлее дно ракі,

Як плотка ў лодцы страпянецца,

Вяселкай бліснуць плаўнікі.

`

Шчыруе цішыня наўкола,

Смяюцца лотаці агні.

I плескае вясло вясела

У цішыні, у цішыні…

`

ПЕРШЫ СНЕГ

Пафарбуе ў чырвань твары,

Фарбы лета ўспамяне.

Як з вушанкі,

з белай хмары

Белым роем сыпане.