Чтение онлайн

Толькі пару слоў:

«Рыбы больш лавіць не буду.

Я не рыбалоў!…»

`

Паламаў са злосці вуду,

Кроплі строс з вушэй:

«Рыбы болып лавіць не буду,

Лепш лавіць мышэй!»

КАЗКА ЗІМОВАЙ ГАРЫ

Вось дык разгон!… Аж снег курыць,

Імчацца хораша з гары!

`

Гара сустрэлася з гарой?

–  Вітаю вас!
– мядзведзь зароў.

`

I ў лесе добра сябра мець,

На лыжы тут жа стаў мядзведзь.

`

Зайздросцяць з-за кустоў звяры:

Мядзведзь спускаецца з гары!

`

I іх паклікала гара -

Катацца весела сябрам.

`

Згасала дзеннае святло,

За дрэвы сонца заплыло.

`

Ужо развітвацца пара.

Шкада развітвацца сябрам.

`

`

КРАВЕЦ КАНЯЎСКІ

Дзе жыве кравец Каняўскі?

Я скажу вам, дзе жыве:

У мястэчку Заканаўскім,

За канавай,

У траве.

`

Майстра знаюць за канавай.

У яго - сябры і слава.

Стракатун,

Не спіць і ўночы,

Бо працуе сам за двух.

`

I стракоча, і стракоча,

Абшывае цэлы луг.

`

Шые світкі і накідкі,

Шые з шоўку і сукна.

Шые ўсе зяленай ніткай,

Сам зялены, як вясна.

`

Чмель тутэйшы майстра хваліць.

Задаволен майстра сам.

Так асе кафтан прыталіў -

Рада модніца аса.

`

А цяпер сказаць пара

I пра крыўду камара.

Не любіў яго Каняўскі,

Як і ўсе у Заканаўскім.

`

–  Мне касцюм,- камар прасіў,-

Ты пашый, не як усім.

А Каняўскі у адказ:

–  Гэта не па мне заказ.

З рогату камар аж тросся:

–  А краўца адсюль папросяць,

А краўца з травою скосяць.

Я- то сам пераканаўся:

Ен ніякі не Каняўскі,

Проста выскачка з травы,

Проста конік лугавы…

`

Доўга майстра ен няславіў,

Ажно плюхнуўся ў канаву.

З камара ўвесь луг рагоча,

А кравец жыве, стракоча.

`

Адкрываю скрынку я -

Выпаўзла з яе змяя.

А змяя грымучая

I яшчэ паўзучая.

Пастаралася змяя -

Хата чыстая мая.

(Пыласос)

На адным каромысле

Застылі два вядры.

Адно прывыкла слухаць,

Другое - гаварыць.

(Тэлефон)

Плача і вые,

Гуляе па полі.

Толькі у рукі

Не возьмеш ніколі.

(Вецер)

Стаяў і быў

Да неба, рослы.

Цяпер стаю,

З травою роўны.

(Дрэва і пень)

Цераз лугі, лясы, лагчыны

Два браты сястру

Вядуць

З блакітнымі вачыма.

(Рака)

Знаемец ну і смешны мой!

Як растлумачыць тое:

Спачатку быў яешняю,

А стаў скаварадою?

(Сланечнік)

Вачанятак ціхіх пяць

З адной шчылінкі глядзяць.

(Струк)

У гэтай знаемай хаціне малой,

Хоць есць і цяпло і згода,

Чатыры браты разам жывуць,

А пяты асобна заўседы.

(Рукавіца)