Мусульманские имена
Шрифт:
Шахбара б. Хариса б. Узры, чье имя стало нарицательным для
обозначения чести и достоинства.
'Исам ад-Дин (Исамуддин) — а. Л.
'Исам + Дин. Исан — т. КСИ «здоровый,
невредимый».
Исанбай — тат. Исан + Бай.
Исанбек — тат. Исан + Бек.
Исанбулат — тат. Исан + Булат.
Исанбулды — тат. Исан + Булды.
Исангали — тат. (т.-а.) Исан + 'Али.
Исангарай — тат. (т.) Исан + Гарай.
Исангилде (Исанкилде) — тат. «родился живой, здоровый
ребенок».
Исангул (Исанкул) — тат. (т.) Исан + Кул.
Исандавлет — тат. (т.-а.) Исан + Даулат.
Исанмурат — тат. (т.-а.) Исан + Мурад.
Исанмурза — тат. (т.-п.) Исан + Мурза.
Исанмухаммет — тат. (т.-а.) Исан + Мухаммад.
Исансейф — тат. (т.-а.) Исан + Сайф.
Исантимер — тат. Исан + Тимер.
Исантур — тат. «живи во здравии, будь здоровым».
Исанхузя — тат. (т.-п.) Исан + Ходжа.
Исанчура — тат. «живой, здоровый ребенок».
Исанъяр — тат. (т.-п.) Исан + Йар.
Исбахетдин— тат. (а.) Исбах ад-Дин,«рассвет религии».
Искандар— а. (др.-гр. Александр,«победитель мужей»);
царь Александр Македонский.
Искендер— аз. тат. тур. (а.) Искандар.
Искандарбек— тат.-а. Искандар + Бек.
Ислам—а. 1. «покорность, преданность [Аллаху]»;
2. мусульманин; 3. «здоровый, исправный».
Исламбаки— тат. (а.) Ислам + Баки.
Исламбек— т. (а.) Ислам + Бек.
Исламби— тат. (т.-а.) Ислам + Би.
Исламгази — тат. (а.) Ислам + Гази (см.). Ср.
Газиислам.
Исламгали — тат. (а.) Ислам + 'Али.
Исламгарай — тат. (а.-т.) Ислам + Гарай.
Исламгир — тат. (а.-п.) «исповедующий Ислам».
Исламджан. — тат. (а.-п.) Ислам + Джан.
Исламетдин — тат. (а. Ислам ад-Дин), Ислам + Дин.
Исламзада — тат. (а.-п.) «сын ислама», мусульманин.
Исламкул(и) — т. (а.) Ислам + Кул.
Исламмурат — тат. (а.) Ислам + Мурад.
Исламнаби — тат. (а.) Ислам + Наби.
Исламнур — тат. (а.) Ислам + Hyp.
Исламхази — тат. (а.) Ислам + Хаджи.
Исламхан — тат. (а.-т.) Ислам + Хан.
Исламхузя — тат. (а.-п.) Ислам + Ходжа.
Исламшариф — тат. (а.) Ислам + Шариф.
Исламшах — тат. (а.-п.) Ислам + Шах.
Исламшейх— тат. (а.) Ислам + Шайх.
Ислах— а. «преобразование, улучшение, совершенствование».
Исмагил— баш. тат. (а.) Исмаил.
Исма'ил— а. (др.-евр.) «Бог слышит»; имя пророка
,
сына пророка Ибрахима 3S0.
Исмандиёр— тадж. узб. (п.) Исфандиёр.
'Исмат— а. 1. «защита»; 2. «безгрешность, чистота».
'Исмат Аллах (Исматуллах)— а. «тот, кто под защитой
Аллаха».
Исмемагруф— тат. (а.) «знаменитый, прославленный».
Исмендаяр — аз. (п.) Исфандияр.
Исмендияр — аз. (п.) Исфандияр.
Исмет— аз. тур. (а.) Исмат.
Исмоил— тадж. узб. (а.) Исма'ил.
Исо— тадж. узб. (а.) 'Иса.
Исомиддин — тадж. узб. (а.) 'Исам ад-Дин.
Исра— а. «ночное путешествие» (чудесное путешествие
Мухаммада из Мекки в Иерусалим).
Исраил—а. (др.-евр.) Израил«раб Бога», прозвище
пророка Йа'куба (Иакова)
.
Исрафил— а. (др.-евр.) «воинственный, боевой». Ангел,
который возвестит о наступлении Судного Дня.
Исрар— а. «тайна, секрет».
Исроил — тадж. узб. Исраил.
Истад— тадж. «живущий», букв, «пусть останется [жив]».
Истом— тадж. «остающийся [жив]».
И'тидал— а. «сдержанность, умеренность, спокойствие».
И'тимад— а. «доверие, опора, уверенность».
Истифа— а. «выбор, предпочтение».
Исфанд (Асфанд)— п. последний месяц по древнеиранскому
календарю (20-е числа февраля — 20-е числа марта). Имя
давалось мальчикам, родившимся в этом месяце.
Исфандияр— тадж. узб. (др.-ир.) 1. «Могущество Бога»; имя