Мусульманские имена
Шрифт:
Кудаш— баш. тат. уменып. ф. от Кудабай.
Куддус— а. «святой».
Кудрат— а. «сила, мощь, могущество».
Кудратали — п. (а.) Кудрат + 'Али.
Кудрат Аллах (Кудратуллах) — а. Кудрат + АЛЛАХ
(1).
Кудс— а. «святость, священность».
Кудси— а. «святой, священный».
Куду с— а. «святость, священность».
Куз— т. КСИ «глаз».
Кузак— тат. «стручок гороха».
Кузбай — тат. (т.) Куз + Бай.
Кузбек — тат. (т.) Куз + Бек.
Кузби — тат. (т.) Куз + Би.
Кузгун— тат. «ворон».
Кузи— тат. (т.) «ягненок».
Кузибай — тат. (т.) Кузи + Бай.
Кузибала — тат. (т.) Кузи + Бала.
Кузибек — тат. (т.) Кузи + Бек.
Кузимкул (Кузикул) — тат. (т.) Кузи + Кул.
Кужа— баш. (п.) Ходжа.
Кужак— баш. «стручок».
Куке (Кукуй)— т. (монг.) «кукушка».
Кук— т. только КСИ «синий, зеленый; небо».
Кукмурза — тат. (т.-а.) Кук + Мурза.
Куктимер — тат. (т.-а.) Кук + Тимер.
Кул— т. КСИ 1. «раб, слуга»; в значении: «раб Божий»;
2. «рука».
Кулайбек — тат. Кул + Айбек.
Кул Ахмад— (т.-а.) Кул + Ахмад;так называет себя в
Дивани ХикматХоджа Ахмад Ясави (ум. в 1162 г.).
Кулахмет— тат. (т.-а.) Кул Ахмад.
Кулбай— тат. (т.) Кул + Бай.
Кулбарс — тат. (т.) Кул + Барс.
Кулбек — тат. (т.) Кул + Бек.
Кулби — тат. (т.) Кул + Бы.
Кулбирде— тат. (т.) 1. «[Бог] помог»; 2. «дал обет, присягу на
верность».
Кулгапи— тат. (т.-а.) Кул + 'Али.
Кулгарай— тат. (т.) Кул + Гарай.
Кулдавлет— тат. (т.-а.) Кул + Даулат.
Кулибай— тат. (т.) «тот, чья рука богата».
Кулибек— тат. (т.) «тот, чья рука властвует».
Кулкамар— тат. (т.-а.) Кул + Камар.
Кулмурза— тат. (т.-п.) Кул + Мурза.
Кулмурод— узб. (т.-а.) Кул + Мурад.
Кулмухаммад— узб. (т.-а.) Кул + Мухаммад.
Кулмухаммет— тат. (т.-а.) Кул + Мухаммад.
Кулмухамметамир— тат. (т.-а.) Кул + Мухаммад +
Амир.
Кулсадык— тат. (т.-а.) Кул + Садик.
Кулсаит— тат. (т.-а.) Кул + Сайд.
Кулсамат— тат. (т.-а.) Кул + АС-САМАД(68).
Кулсум— а. «полнощекий».
Култаш— тат. (т.) Кул + Таш.
Култимер— тат. (т.) Кул + Тимер.
Култуган— тат. (т.) Кул + Туган.
Кулун— т. «жеребенок».
Кулунбай— тат. (т.) Кулун + Бай.
Кулшарип— тат. (т.-а.) Кул + Шариф.
Кумуш— т. «серебро».
Кумушай— тат. (т.) Кумуш + Ай.
Кумушбай— тат. (т.) Кумуш + Бай.
Кумуштегин— т. Кумуш + Тегин.
Кун— т. КСИ «солнце»; «день».
Кунак— т. КСИ «гость»; «кунак; товарищ».
Кунакбай— т. Кунак + Бай.
Кунаккилде— т. «родился долгожданный [ребенок]».
Кунаккул— тат. (т.) Кунак + Кул.
Кунакхузя— тат. (т.-п.) Кунак + Ходжа.
Кунбай— тат. (т.) Кун + Бай.
Кунбирде— тат. (т.) «[Бог] дал ребенка (мальчика), по-
добного солнцу».
Кутур— тат. «русый, бурый».
Кунгурбай— тат. (т.) Кунгур + Бай.
Кундугмиш (Кунтугмши, Гундугмиш)—т. «родилось
солнце», в значении: «восход солнца»; название дастана.
Кундуз— т. «бобр».
Кундузбай— тат. (т.) Кундуз + Бай.
Кунтимер— тат. (т.) Кун + Тимер.
Кунтуган— тат. (т.) Кун + Туган.
Кунтумыш— тат. (т.) Кундугмиш.