Мусульманские имена
Шрифт:
Кутлызаман — тат. (т.) «счастливое время».
Кутлыиш — тат. (т.) Кутлы + Иш.
Кутлык — тат. (т.) Кутлу.
Кутлыказан— тат. (т.) «котел, полный счастья».
Кутлыкач— тат. (т.) «счастливчик».
Кутлыкилде — тат. (т.) Кутлы + Килде.
Кутлыкуш— тат. (т.) «счастливая пара (ровня, друг)».
Кутлымардан — тат. (т.-п.) Кутлы + Мардан.
Кутлымурза — тат. (т.-п.) Кутлы + Мурза.
Кутлъимухаммет — тат. (т.-а.) Кутлы + Мухаммад.
Кутлырахман — тат. (т.-а.) Кутлы + Рахман.
Кутлысултан — тат. (т.-а.) Кутлы + Султан.
Кутлытимер — тат. (т.) Кутлы + Тимер.
Кутлыхан — тат. (т.) Кутлы + Хан.
Кутлыхузя — тат. (т.-п.) Кутлы + Ходжа.
Кутлычура — тат. (т.) Кутлы + Чура.
Кутлышсис— тат. (т.-п.) Кутлы + Шах.
Кутлыяр — тат. (т.-п.) Кутлы + Йар.
Кутсал— тат. (т.) «дай счастья, сделай счастливым».
Кутуй— тат. (т.) «счастливый человек».
Кутук— тат. (т.) «счастье».
Кутфи— тадж. (а.) Кутби.
Кухинур— п. «гора света»; название бриллианта весом в 109
карат, украшающего британскую корону, прежде
принадлежавшего Великим Моголам.
Куч— т. КСИ «сила, мощь, энергия».
Кучабай— тат. (т.) Куч + Бай.
Кучабатыр— тат. (т.) Куч + Батур.
Кучабек— тат. (т.) Куч + Бек.
Кучак— т. «верблюжонок».
Кучбой— узб. «сильный».
Кучкар— т. «баран»; в значении: «сильный, бесстрашный,
драчливый».
Кучкарбай— тат. (т.) Кучкар + Бай.
Кучкарбек— тат. (т.) Кучкар + Бек.
Кучкилде— т. Куч + Килде.
Кучкуат— тат. Куч + Кувват.
Кучмурза— тат. (т.-п.) Куч + Мурза.
Кучтиряк— тат. (т.) Куч + Тиряк.
Кучум— т. «тот, кто переезжает, кочует».
Кучумбай —тат. (т.) Кучум + Бай.
Кучуш— т. «переезд, кочевка».
Куш—т. КСИ «двойной, сдвоенный, парный».
Куша— н.-п. «старательный, целеустремленный».
Кушан— н.-п. Куша. Кушбай— тат. (т.) Куш + Бай.
Кушбакты— тат. «родился тот, кто создает пару, составляет
пару».
Кушбахет— тат. «двойное счастье».
Кушбек— тат. (т.) Куш + Бек.
Кушгали— тат. (т.-а.) Куш + 'Али.
Кушдавлет— тат. (т.-а.) Куш + Даулат.
Кушйар— н.-п. «стремящийся к цели».
Кушкилде— тат. «пришел (родился) тот, кто создает пару,
составляет пару».
Кушод— тадж. «пусть откроется» (т. е. «избавится от
напасти»).
Куштиряк— тат. (т.) «двойной тополь».
Кушчи— т. «ловчий».
Кызылбай— тат. (т.) 1. «красный бай (мальчик)»; 2. «тор-
говец».
Кызылбаш— тат. (т.) «красная голова»; название династии
Сефевидов.
Кызырас—баш. «краснолицый».
Кылысбай— баш. (т.) Кылычбай.
Кылыч— т. КСИ «сабля, клинок, меч».
Кылычарслан— т. Кылыч + Арслан.
Кылычбай— тат. (т.) Кылыч + Бай.
Кязим— аз. (а.) Казим.
Кялантар— н.-п. Калантар.
Кямал— н.-п. Камал.
Кярим— н.-п. Карим.
Л
Лабиб—а. «умный, проницательный».
Лаззат— а. «сладостность; наслаждение, удовольствие,
блаженство».
Лазиз— 1. а. «сладкий, доставляющий наслаждение»; 2. тадж.
(а.) усеч. ф. от 'Абд ал-Азиз.
Лазим— а. «нужный, необходимый».
Лазым— аз. (а.) Лазим.
Лаик— а. «достойный, способный, заслуживающий».
Лайс— а. «лев».
Лакай— тадж. название тюркоязычного племени в
Таджикистане.
Лаким— тадж. (а.) усеч. ф. от 'Абд ал-Хаким.
Ла'л (Ааал)— п. «рубин».
Л ала— п. «тюльпан».
Лалазар— п. «луг, усеянный тюльпанами».
Лалехан— аз. (п.-т.) Аала + Хаи.