Убырлар уянган чак
Шрифт:
Мин Айратны хтерлдем… Мктпт бай балалары да бик кп иде… Мин ел буена тидн телнеп, з дрмне тшермск тырышып яшим. ти юмарт ла ул, тик мин ген земне бер паразит итеп тоям. ле, каникуллар башлану белн авылга сыпыртуым да, земне шушы халтемнн качарга телдн икн бит. Мин авылга кайтмыйча, Айрат миа кунакка килс д, без тине кессеннн ерак кит алмас идек…
–Илам, тилелнм!..– дип кычкырды идият минем картый ягына атлавымны креп, – Кеше бул, Илам…
Мин картый ягына атладым.
Ярты юлга иткч, туктап калдым.
–Син юлны нкъ яртысында, – диде картый, – миа тик бер йотым кирк… Тик бер йотым…
Мин дшмдем.
–Тик бер адым гына… – Картый миа шулай пышылдады, – Тик бер адым…
–Тик бер адым – м син кеше тгел, – дип кычкырды идият, – Илам, уйла!..
… мин нкъ уртада басып калам…
Икенче блек
* * *
мин нкъ уртада басып калам…
йте ген иел…
Ниндидер юлны сайларга киркт, урталыкта калып булмыйдыр ул. Бик-бик телс д. Син угамы-сулгамы авышырга мбрсе, шунсыз ммкин тгел. Бер якка да авышмас чен яки бик кчле булырга кирк, бик-бик кчле булырга. Минем андый кчем юк иде. Яки ансыз булырга. мин тере идем.
– Тик бер йотым… Улым…
Картыйны ялварулы тавышы, млдерм тулы кзлре зен суыра иде. Мин инде берни д уйлый алмаслык хлд калдым, бары тик бтен булмышым белн картый янына омтылдым гына. Тормышымны бтен максаты – аны шушы кызганыч хленнн котылдыру сыман тоелды.
– Тик бер адым гына… – дип ялварулы пышылдады картый, – миа тик бер йотым кирк… Тик бер йотым…
Мин ул йотымны бирерг зер идем.
– Тик бер адым – м син кеше тгел, – дип кычкырды идият, – Шайтан алгыры!..
Картый белн безне ара якынайганнан якыная иде.
Кинт артымда ниндидер кыбырдау тойдым. Тавыш минем артымда гына иде. мма борылып карый алмадым. Карашларым аерып булмаслык кч белн картыйны кзлрен береккн иде.
– Балакаем минем…
Картый да миа каршы атлады. Ул хлсез иде. м шундый кызганыч иде.
Безне арада нибары ч-дрт адым калды. Кинт картыйны йзе згргндй булды.
Мин нрс згрен ачык кына йт алмыймдыр да. Моа кадр ничектер кызганыч булып тоелган йзд кинт салкын битарафлык пйда булды м мин ирексездн калтыранып куйдым. Юк, куркудан тгел. Аны йзеннн таралган салкынлык арка зклрем буйлап тшеп китте д бтен булмышыма таралды. Мин шдн калтырандым.
Картыйны иреннренд елмаюга тартым нрс хасил булды. м мин тукталып калдым. Аны елмаюы куркыныч иде. Мин картыйны беркайчан да болай елмайганын хтерлмим. Ул рвакыт ягымлы булды. Хтта бик ачуы килеп тирггн вакытларында да мин аны яратуын тоя идем. ле анда ягымлылыкны эзе д юк. м мин ирексездн баздагы вакыйганы хтерлдем. м мизгел эченд шул чакны кздн кичердем.
Бу картый тгел… – дип уйлаган идем ул вакытта. Бу иртн ген безг коймак пешереп ашаткан назлы да, ягымлы да карчык тгел. Акайган кзлренд чиксез гаплн катыш курку катып калса да, битендге ыерчыклар таралып, магай сырлары язылып беткн, ул чын кешедн бигрк, балавыздан ясалган курчакны хтерлт…
Картыйны леге кыяфтенд д нкъ шул вакыттагы чалымнар бар иде. Балавыздан ясалган курчак. Курчак салкынлыгы, курчак битарафлыгы. м шуа аны елмаюы ямьсез д, куркыныч та иде. Битарафлык белн елмаюны янш булуы шултиклем гарип кренеш икн.
Аны битарафлыгы озакка бармады. Елмаюга елгн иреннре арасыннан азау тешлре кренде. Бтен йзен нрсдер куырып алды, яаклары тартышып калды. м ул кулларын алга сузып, миа ташланды. Бер к вакытта ярым ачык авызыннан кчле ысылдау таралды.
Мин инде земне ялгышуымны алаган идем. Бу карчык миа беркайчан да картыемны алыштыра алмаячак. м без, хтта иг и тершеп, бер-беребезг терк-таяныч булып, мге яшск т, картый белн онык мнсбтлре беркайчан да кире кайтмаячак. Назлы да, ягымлы да карчык инде юкка чыккан иде.
м бернич мизгелдн мин д югалачакмын…
Картыйны бтен йзе тартышты м авызы зур булып ачылды. Авыз эче кып-кызыл иде. кзлре трле тск кереп, ике азау тешеннн селгйлре агып тшкч, мин чак ушымны уймый калдым. Картыйны куллары инде ием терл язган иде. Кинт ниндидер кч мине селтп ибрде. Баш очымда бтен днья йлнгн кебек булды. Шушы ерм аша кемнедер чинап кычкырганы ишетелде. Бераз ушыма килеп, кзлремне ачкач кына мин бернич адым читт ятуымны аладым. Коточкыч тавыш белн чинаучы – картый иде. Ккргене нкъ йрк тгленд усак таяк тырпаеп тора. Ул тартышып кычкыра м бтен булмышы кара кя бара. идият таякны тартып алуга, ярадан лайлага охшаш кара кан саркылып чыкты.
Картыйны кызганудан мин кзлремне йомдым. мма шул арада идиятне таякны картыйны магаена кадаганын креп лгердем м келне чиксез рн телеп тте.
– Бу минем картый тгел! – дип уйларга тырыштым зем. – Минем картый тгел…
Лкин леге уемны дреслеген ышана алмадым. Кем со алайса? Ник мин шултиклем зглнм? леге карчык, нинди ген кыяфтк кереп, кемг ген йлнмсен, минем картый иде. м кинт келне чиксез ярсу ялмады. Нфрт. м бу нфртне сбпчесе идият иде. Картыйны ул лак итте. Ярый, убырга йлнгн, ди. Лкин йрген кадагач, итмгнме? иткн! идият моны белн ген тынычланмыйча, аны башына да кадады. Айратны да ул юк итте. Аны да шулай кансыз рвешт тергндер.
Ерткыч!
Кзлремне ачканда картый ялкынга йлнгн иде инде. Артта й дрлп яна, алда – картый… Тир-якта лл нинди тавышлар… лл нинди сасы ислр… лл нинди чиркангыч днья.
– Илам, сак бул!
Мин селкенерг д лгермдем, баш очымнан нрсдер сызгырып узып китте. Бары тик ктрелеп карагач кына стем иелгн вампирны, лемечле тартышуын крдем. Аны ккргенд таяк иде. идият мизгел эченд минем янга килде д, шул уайдан убырны й ягына этеп ибрде, мине иен ктреп алды.
– Чблнм! – дип икерде ул, минем тыпырчынуымны креп, – Барсы да тртипт.
“Барсы да тртипт…” – дип кабатладым мин эчемнн. Барсы да тртипт, моннан да ныграк тртипне булуы ммкин тгел.
Шайтан алгыры…
* * *
идиятне йорты яна иде.
Ялкын теллре бтен тир-якны тешлп лгерерг телгндй, анда-монда омтылалар да, кире каккысыз кч тэсиренд ккк ташланалар. Аларны хрктен кз иярерлек тгел. Шундый ук кз иярмс тизлект яктылык сикергли. Ул ле анда ташлана, ле монда. Бары тик илеклре трлек эсселек кен бер урында тибрлеп тора бугай. рхлд, аны ераклашуы да, якынаюы да сизелми. Хер, зебез д аны згрен сизмибездер. Без кптннн ут эченд яшибездер тсле. Ут эченнн чыга алмыйбыз да. Канны кйдерерлек эсселекк тзмич, читкрк тайпылсам, шундук идиятне икере ишетел:
Конец ознакомительного фрагмента.