Чтение онлайн

Заказное п ісьмо(заказны ліст) — заказное письмо

Пасылаць заказным — посылать заказным

Наклеіць дадатковую марку — наклеить дополнительную марку

П ішыце правільна адрас! — Пишите правильно адрес!

Хатні (дамашні), службовы адрас — домашний, служебный адрес

Паштовая папера — почтовая бумага

Бандэроль — бандероль

Простая (заказная) бандэроль — простая (заказная) бандероль

Пасылка простая, заказная, з аб'яўленай цэннасцю — посылка простая, заказная, с объявленной ценностыо

Паштовы перавод — почтовый перевод

Тэлеграфны перавод — телеграфный перевод

Аддзяленне сувязі — отделение связи

Хатні (дамашні), службовы тэлефон—домашний, служебный телефон

Вы няправільна набралі нумар — вы неправильно набрали номер

У Мінску тэлефонныя нумары шасцізначныя — В Минске телефонные номера шестизначные

Міжгародні тэлефон-аўтамат — междугородный телефон-автомат.

Паралельны (спараны) тэлефон — параллельный (спаренный) телефон.

Пазвані це а шостай гадзіне — позвоните около шести.

Унутраны тэлефон — внутренний телефон.

Міжгародні перагаворны пункт — междугородный переговорный пункт.

Дадатковы нумар — дополнительный номер.

Аўтаматычная тэлефонная станцыя (АТС) — автоматическая телефонная станция.

Прыміце тэлефонаграму — примите телефонограмму.

Віншавальная тэлеграма — поздравительная телеграмма.

Тэрміновая тэлеграма — срочная телеграмма.

Тэлеграфаваць — телеграфировать.

Кв іток (квітанцыя) — квитанция.

І льготны (льготны) тарыф — льготный тариф.

Узяць (зняць) трубку — взять (снять) трубку.

Вешаць трубку — вешать трубку.

Тэлефонны даведні к — телефонный справочник.

Тэлефонны апарат (тэлефон) — телефонный аппарат (телефон).

Гэта не тэлефонная размова — это не телефонный разговор

Заказоць тэлефонную размову — заказать телефонный разговор.

Зняць (паўтарыць) заказ — снять (повторить) заказ.

Паклікаць да тэлефуна — попросить (позвать) к телефону.

Тэлефон і тэлеграф працуюць кругласутачна — телефон и телеграф работают круглосуточно.

Злучаць — соединять.

Злучаю, гаварыце! — соединяю, говорите!

Раз'яднуўваю — разъединяю.

Абанент не адказвае — абонент не отвечает.

Тэлетайп — телетайп.

Тэлефакс — телефакс.

Радыётэлефон — радиотелефон.

Жыў сабе так Несцерка, меў дзетак шэсцерка. Рабіць ляніцца, красці баіцца, папрасіць не пасмее — не з чага яму пражыць. Вот ён узяў ды й пайшоў к Богу. І д зе, ажно ідзе Юр'я — залатое сядло.

— Здароў, святы Юр'я!

— Здароў! Хто ты такі?

— А я, — кажа, — Несцерка, маю дзяцей шэсцерка, рабіць лянуюся, красці баюся, папрасіць не пасмею!

— Куды ты ідзеш?

— К Богу!

— Чаго?

— А вот чаго: не з чага мне пражыць, дык пайду к Богу спрашу, чым мне займацца: ці чытаць, ці п ісаць, ці з гаршкоў хватаць? А ты куды, святы Юр'я?

— К Богу й я!

— Зачым?

— А пра свае надабнасці!

— Ну, успомні там, святы Юр'я, чым мне займацца?

— Добра, спытаюся!

— Забудзеш, святы Юр'я?

— Не, не, спытаюся!

— Не забудзеш? Дай мне ў заставу сваю залатую страмяну, што не забудзеш!

— А як жа я паеду?

Несцерка ўзяў лазінку, зрабіў страмяну і прывязаў, а залатую ў заставу ўзяў. Паехаў той Юр'я к Богу, а Несцерка дажыдае, пакуль ён вернецца. Тады святы Юр'я распрасіў у Бога пра свае надабнасці і стаў садзіцца на каня. А Бог убачыў лазовую страмяну і пытаецца:

— А дзе твая страмяна?

— А, госпадзі, Несцерка атабраў,— мае дзетак шэсцерка, рабіць ляніцца, красці баіцца, папрасіць не пасмее, з чаго яму пражыць?

— А няхай круціць ды матае і душу п ітае! Юр'я і паехаў. Пад'ехаў ён к Несцерку, той Несцерка пытае:

— А што, святы Юр'я, што табе Бог казаў?

— А во што Бог казаў: «Няхай круціць ды матае і душу п ітае!» Ну, дай жа, Несцерка, маю страмяну, што ты ў мяне ўзяў у заставу, залатую!

— А калі я ў цябе яе браў? Я яшчэ сам табе даў страмяну лазовую. Падавай мне яе назад! Во мая страмяна, ля сядла!..

Што той Юр'я набраўся з Несцеркам, але-такі мусіў заплаціць за лазовую страмяну.

Той Несцерка пабег у хату:

— Троху пажытку ёсць, слава Богу! Мне-ткі не напрасна бог сказаў, што як салгу, дык жыў буду і з таго хлеба!

Пражыў тое, што заплаціў яму Юр'я за лазовую страмяну, тады ўзяў і павесіў залатую страмяну на варотах. Ажно едзе пан багаты. Убачыў страмяну, што вісіць на варотах, і кажа свайму кучару:

— Зайдзі, папытайся, ці не ёсць у яго прадажныя сёдлы?

Кучар зайшоў у хату і спрашвае:

— Што, ты сёдлы дзелаеш?

— Дзелаю, — кажа Несцерка, — ды толькі на заказ, патаму я дзелаю сёдлы дарагія — сярэбраныя, залатыя!