Зорны спеў
Шрифт:
25 Marian Polesia. Najstarsza poezja polsko-laci'nska. W-wa, 1952.
26 Францыск Скарына. Прадмовы і пасляслоўі. Мн., 1969. Тут і далей цытаты падаюцца па гэтым выданні.
27 Э.Межелайтис. Авиаэтюды. М., 1966, стар. 47.
28 Wiersze bialoruskie. Wydawnictwo L'odzkie, 1971.
29 М. Танк. Межы. Збор твораў у 4-х тамах. Мн., 1965, т.1, стар. 292.
30 Maria Rudzi'nska-Froelichowa. Uwagi nad literatura bialoruska. Rocznik prac naukowych zrzeszenia asystent'ow uniwersytetu J'ozefa Pilsudz.
31 А. Овчаренко. Коммунизм, человек, искусство. В кн.: «Искусство и идеология». М., 1973, стар. 143.
32 История марксистской диалектики. М., 1971, стар. 120.
33 Тамсама, стар. 132.
34 Wladyslaw Tatarkiewicz. Droga przez estetyke. Warszawa, 1972, стар. 132.
35 Д. Лихачёв. Внутренний свет художественного произведения. «Вопросы литературы» №8, 1968 г.
36 Andrzej Szczypiorki. Prosto do piekla. „polityka”, 17 жніўня 1974, стар. 7.
37 Maria Janion. Nie straszy'c odcietym uchem. „Polityka”, 31 жніўня 1974 г., стар. 9.
38 А. Овчаренко. Социалистический реализм и современный литературный процесс. М., 1968, стар. 120-162.
39 А. Киреева. Об особенности содержания и формы романтического произведения. Из истории русской и зарубежной литературы. Саратов, 1968, стар. 76.
40 Часопіс ст», 1970 г., стар. 11.
41 Ул. Калеснік. З лістоў Леапольда Родзевіча да Ўладзіміра Жылкі. “Беларуская літаратура і літаратуразнаўства”, міжвузаўскі зборнік, вып. 2. Мн., 1974, стар. 149.
42 І. Абдзіраловіч. Адвечным шляхам (Даследзіны беларускага светапогляду). Вільня, 1921. Далей спасылкі на гэтую крыніцу.
43 М. Горький. История русской литературы. М., 1939, стар. 42.
44 Л. Родзевіч. Беларусь. Втільня, 1922, стар. 8.
45А. Эльяшевич. Еданство цели и многообразие поисков в литературе социалистического реализма. М., 1973, стар. 298.
46 Ул. Жылка. Уяўленне. Вільня, 1923, стар. 9.
47 Ул. Жылка. На ростані. Вільня, 1924, стар. 4.
48 Ул. Жылка. Віхор. Вершы. Мн., 1970, стар. 16.
49 Ул. Жылка. Віхор. Вершы. Мн., 1970, стар. 81.
50 Рукапісны фонд бібліятэкі АН Літоўскай ССР, ВБФ, 764, арк. 2.
51 В. Таўлай. Творы. Мн., 1961, стар. 121.
52 Тэкст аўтабіяграфіі напісапы А. К. Бяленкам па маёй просьбе ў верасні 1967 г. Далей біяграфічныя звесткі даюцца па гэтай жа крыніцы.
53 Тэкст верша запісаны мною са слоў А. К. Бяленкі ў верасні 1967 г.
54 Цыт. па рукапісе, які прыслаў мне аўтар.
55 Шлях моладзі, 1936.
56 Паводле рукапісаў, якія аддаў мне для выкарыстання сын Івана Іванавіча Пышко ў 1967 годзе. Далей цытаты вершаў і аўтабіяграфічных успамінаў — з гэтых рукапісаў.
57 Сцягі і паходні, с. 140.
58 Танк М. 36. тв.: У 4-х т. Мп., 1965, т. 1, с. 273.
59 Запіс успамінаў П. Граніта, зроблены мною ў 1967 г.
60 З гутаркі з П. Гранітам 23 чэрвеня 1964 г.
61 З гутаркі з П. Гранітам ад 23 чэрвеня 1964 г.
62 Брыль Я. 36. тв.: У 4-х т. Мн., 1968, т. 3. . 6. Далей тэксты Я. Брыля прыводзяцца па этым выданні, старонкі паказаны ў дужках.
63 Философии в СССР, т. 1. М., 1968, стар. 420.
64 Цыт. Па арт. І. Баса “Рускія пісьменнікі на Брэстчыне”. Альманах “Брэст”, 1958, стар. 120.
65 Цыт. Па арт. С. Кліманскага “Рашэтнікаў у Брэсце” са зб. “Даследаванні па літаратуры”, Гродна, 1967, стар. 95.
66 I. Krzyzanowski. Dzieje literatury polskiej. Warszawa, 1970. стар. 317.
67 С. Кліманскі. Люд Наднёманскага краю ў творах Элізы Ашэшка. У кн.: “Наднёманскія былі”. Мн., 1968, стар. 148.
68 Edmund Jankowski. Eliza Orzeszkowa. Warszawa, 1964, стар. 55.
69 М. Мушынскі. Ад задумы да здзяйснення. Мн., 1965, стар. 33.
70 В. Каваленка. Якуб Колас. У кн.: “Гісторыя беларускай савецкай літаратуры”, т. 1. Мн., 1964; М. Лазарук. Паэма Я.Коласа “Сымон-музыка”, у кн.: “У сэрцы народным”, Мн., 1967; І.Навуменка. Якуб Колас. Духоўны воблік героя. Мн., 1968, стар. 218.
71 Я. Колас. Збор твораў у сямі тамах. Т. 4., Мн., 1952, стар. 282. Далей тэкст паэмы падаецца па гэтым выданні, том і старонкі – у дужках.
72 Я. Купала. Песняру-беларусу. Збор твораў у сямі тамах, т.2. Мн., 1973, стар. 93.
73 Тэкст знаходзіцца ў аўтара нарыса.
74 Калеснік У. Пасланец Праметэя.— Маладосць, 1979, № 5.
75 Беларуская газета, 1933, 10 ліст.
76 Сялянская праўда, 1924, 10 кастр.
77 Сялянская праўда, 1924, 10 кастр. ІІан Даўнаровіч — палескі ваявода, якога партызаны злавілі, затрымаўшы цягпік на станцыі Пахаронск, і нрымусілі адмовіцца ад пасады. Па вёсках пайшлі чуткі, быццам партызапы публічна зганьбавалі пана ваяводу лупцоўкай.