Чтение онлайн

ЖАНРЫ

Забі ў сабе Сакрата!

Віктар

Шрифт:
* * * Я працягнуў руку дапамогі, а мне ў адказ працягнулі ногі.
* * * Трамвай спыніўся на павароце. Павыбівала ўсе зубы ў роце.
*** Бэзавыя джунглі, Дубовыя лугі. Пяцёра сіганулі, Зламалі тры нагі. Тут мурашы-пачвары. Навошта нам сафары!
ЦЯЖКІ ВЫПАДАК Аднойчы мне здалося, што ад мяне нічога не засталося. I не было ў каго запытацца: “А што ж ад мяне павінна застацца?”
ТРЫЯЛЕТ Лізэта - цуд у гэтым сьвеце. А ў тым - ня цуд. А ў тым - шкілет. Але навошта нам той сьвет? Лізэта - цуд у гэтым сьвеце. Бяжы жхутчэй: цябе прывеціць I твой ухваліць трыялет Лізэта-цуд у гэтым сьвеце, А ў тым - ня цуд. А ў тым - шкілет.
*** Выйшаў чалавек глухі На трамвайныя шляхі. – Дзінь-дзінь-дзінь!
– сказаў
трамвай I ад вёз глухога ў рай.
*** Учора ці пазаўчора - ня памятаю ўжо, калі - мне здаўся халодным мой горад. Я ўзяў - і яго спаліў. У гурбах ягонага попелу цяпер мне ўтульна й цёпла.
*** Запусьцілі мы ракету. Быў Сусьвет - няма Сусьвету...
KIM БЫЦЬ – Кім ты хочаш бьіць, калі вырасьцеш?
Спыталі ў маленькага Толі. – Я ніколі ня вырасту. У нас занізкія столі.
ЛЕТАПІСНАЕ Я чакаю. Мяне папярэдзілі. Я цалую знутры тваю скронь. Ты навокал мяне, я ў сярэдзіне. Я - зьмяя ў тваім чэрапе, конь.
* * * Недастварыўшы перла, Жамчужніца памерла.

КАПІТАН ЖУЕ

ВОЖЫКІ Супынілі вожыкі рух сваёй хады. Захацелі вожыкі вогненнай вады. Вогненныя вожыкі выпілі ваду. І цяпер у вожыкаў вогненны бадун.
СПРЭЧКА Закрычаў капітал сусьветны: - Пі-і-і-і! Прачынайся ды йдзі на працу! А працоўны народ супакоіў: - Сьпі. Быў бы сэнс дзеля іх старацца. Капітал сусьветны сваё: - Працуй! Гэта твой сьвяты абавязак! А працоўны народ: - Замаўчы, буржуй, Досыць нам сацыяльных казак! Учапіліся ў кудзеры і па скон Іх дзяруць за сьвятую мэту: – Абуджэньне душы сусьвету! – Не, за ейны спакойны сон!
* * * У мяне зачасалася сьпіна - на ёй завялася вош. Я гэта так не пакіну. Калі ня я, дык хто ж? Бывае, пасьля куфлю піва дрэва шукаць ідзеш - так хочаш зрабіцца шчасьлівым. Калі ня тут, дык дзе ж?
ПРАЛЯТАЛІ ПТУШКІ Праляталі птушкі Над зялёным лугам Паскідалі птушкі На зямельку яйкі На патэльні луга Бела-залатыя Смажацца яешні - Белыя рамонкі.

ЭРДЭЛЬТЭР’ЕР

І Я кpaў дабро чужых кватэр. Мяне кусаў эрдэльтэр’ер.
ІІ На поле выпала раса. Эрдэльтэр’ер мяне кусаў.
ІІІ На срэбратканым дыване эрдэльтэр’ер кусаў мяне.
* * * Сьвет - тэатар. Людзі ў сьвеце Хто актор, а хто глядач, Хто буфетчык у буфеце, Хто вахцёр, а хто - прабач... Хто прымае ў гардэробе Курткі, шапкі, паліто, Хто цукерачка ў вантробе, Хто - наогул абы-хто.
ЧАПЛЕЛАСІ Чапля да лася чаплялася, чаплялася - і аддалася. I ў чаплі павылупляліся маленькія чаплеласі - крылатыя, рагатыя, зь дзюбамі й капытамі. А потым за чапляй ганялася з чапялою ласіха. I галасіла, галасіла, пакуль у лесе не зрабілася ціха.
*** Маё сэрца стукоча, як швальная машынка - Няўдалае дзіця фірмы “Атрапас” - Якая толькі й ведае, што рваць ніткі. Ёй бы рабіць лапшу.
ЧАМУ Я ВЭГЕТАРЫЯНЕЦ Я С А М М Я С А
ТРЫІЯЛЕТ-БРАХІКАЛЯН Са- Ла, Мя- Са Я Ку- Са- Ла.
ТУЮГ БАГЕМНЫ Не кахала Пія Ніна, хоць той граў на піяніна. Пій паіў Яніну з гора: – Пі, Яніна!.. Пі, Яніна!..
ТУЮГ ЗАСТОЛЬНЫ Давай нальем яшчз віна! На “херас”! І “сацыві” - на! Калі нас знойдуць у канаве - дык будзе ў тым чыя віна?
ТУЮГ ЭКАЛЯГІЧНЫ Каб не засохлі, мо, расьліны, падліць ім трэба мора сьліны. Ды дзе ж той сьліны столькі ўзяць, калі навокал - мор асьліны?
Поделиться с друзьями: