Нигина ва Мирмалик
Шрифт:
Даме, ки тири камон пешамон афтид, фамидам башорате аз а Таъоло нозил гаштааст.
Эй дадоон, биёед, зудтар биравем, ки бузургворе чашм дар рои мост…
Хотири парешони падар то андозае амъ гардид, вале изтиробу алаёни дил торафт боло мешуд. Зери лаб «писари ман…писархонди пайамбар… Худоон, ч хушбахт!» гён аз тарзи афтидани тир муайян кард, ки камонвар дар самти ибла мавеъ дорад. Зуд ба ро баромада, дар назди масиди мааллаи Арабон марде дар либоси адима диданд ктоомату сиёурда бо мйи сафеде чун кофур.
Шутури сафед, ки наздаш чукка зада буд, баробари дидани падару писар даон аз кафша боздошта, аракати хестан кард. Шамсиддин дар зини шутур камони миср овезон дид ва донист, ки тири дар даст овардааш аз он паридааст. Бо нишони этиром сари таъзим фуруд оварда, хост пеши пирамард дузону шинад. Вале пиру ам уштур бо чаонии аёратовар ба по рост шуданд. айвони безабон Шамсиддинро бйиду сар хам карда, ором истод. Мйсафед бошад, ду адам пеш гузашта, Шамсиддинро гарм ба ош кашид:
– Ассалому алайкум, эй мтарамзода ва мташамниод Шамсиддин ибни Нуриддин. Шукри беад ва сипоси ол Парвардгори оламро ва дуруди фаровон азрати умоюн Мустафои Акрамро, ки ба дидани чераи мубораки писархонди хотами пайамбарони олам мушарраф шудам ва амонат бехиёнат ба соибаш мерасонам! – саобаи урлио аз айб ангуштари яман бароварда, бсиду ба чашмонаш молид ва сухан бо оанги дигар идома бахшид. – абл аз супоридани ангуштарини муаддаси Расули кирдугор ба фарзандхондашон маро дастур шудааст, ки рйдоди шабу рзи меъро ва пайомади онро ба шумо исса кунам.
ар се давра нишастанду саобаи масъул ама суханои гаронадри пайамбари гиромиро айнан гшрас карда, рйдодои хотирмони сафари худро то шари Хуанд батафсил тасвир кард ва ангуштарини Пайамбари гиром бо ду дасти адаб ба кафи писархонд ниод.
Шамсиддини навунча аз шодию фара вара-вара шукуфта, аввал ангуштарини умоюн бсиду ба ар ду дида молид ва сипас ба ангушти ишоратии дасти рост андохт. Дарзамон ис кард, ки аз ониби руди Сайун насими фораму рафзо вазиду ро чун парниён сабук боло бардошта, то осмони баланд расонд. Бару бару дашту ксор – кулли оламу одам чун дар кафи даст пеши назараш ба илва омад. Дар вууди хеш удрати азим, зру тавоно ва нери бузург эсос намуд.
Айнан дар амин лаза Товуси арамайн ва Эшони Нуриддин диданд, ки аз чераи кдаки афтсола нуре падид омад ба сони шълаи хуршед ва чашмони дурахше пайдо карданд мисли ситораи бомдод. ар ду баоят хушол гашта, бо шукру шод даст ба гиребон бурданд.
Саобаи мтарам даст ба китфи Эшони Нуриддин гузошта, лаб ширин кард:
– Эй падари хуштолеъ, шод бошу дер з! Аз ин лаза эътиборан шописари ту Нуриддин писархонди Пайамбари гиромии мост, ки бо лисони мубораки хеш ро Бадеуддини Нур ном кардааст! Фарзанди гиром бо лутфи Худованди мерубон вате соиби ангуштари пайамбар гардид, мартабаи ол ёфт, омили ганинаи Ило шуд. Вай акнун воифи ахбори маон ва кошифи асрори нион аст. Бо шарофати нури абад омати расояш талъати мавзун гирифт ва дар дили покаш авари илом ба ислом дурахшон гашт. Акнун аз партави идроки шамъи Худо ва утби аон равшан шуда, дилу дидаи хал аз амоли ин машъалафрзи рои а пурзиё мегардад ва ама мтои маслиати мешаванд.
Вате каломи саоба ба нуктаи интио расид, падар Худои оламиёнро сипоси беад хонд, ки ба нури чашми чунин давлати бузург муносиб дидааст ва ба тарии насиат афзуд:
– Бовар дорам, ки фарзанди мо сол ба сол бетар аз пештар улфкушои муроди хал мешавад ва кори каи али хаторо рост намуда, ар дари сарбаста ба рйи мардуми дилхаста мекушояд.
Саоба падарро офарин хонд ва тиру камонро аз зини уштур ба даст гирифт:
– Ин камони миср, ки изи дасти Пайамбари гиром ва ёрони ро дар худ нион дорад, мисли ангуштари муаддас удрати бемунтао надорад, аммо муофизи исму они ширини писархондаи азиз хоад шуд. Дастур ин аст, ки амеша дар ойи дастрас ва назарнамо истад ва фаат ба рами душманони дини мубини ислом истифода шавад.
Баъди супурдани камону тирдон Товуси арамайн абрапстини сафед аз тан кашиду ба дасти Шайх Нуриддин дод. Боисрор таъкид кард, ки вате Бадеуддини Нур ба синни камолот расад, онро бипшад ва ар рзе афт карат Оятулкурс ироат кунад, ки дар домани ома бо шир навишта шудааст.
Баъди супурдани абои муаддас Товуси арамайн расани шутур ба дасти Бадууддини Нур дод ва гуфт:
– Ин уштури сафед тфаи хоксоронаи ман ба писархонди гиромист. Аламдулилло, ки супориши муаддас мукаммал иро шуд. Хайр, азизонам, паноатон ба Худо! Акнун маро як порча хокой арзон доред…
Падару писар фурсати лабкушо наёфта, дасти аал ба домани умри Пири муваккал чанг андохт. Саобаи вафодор бо хотири осуда он ба онофарин таслим кард…
Бимастура, ки икояти амакро бо иштиёи том мешунид, фурсате хомшона ба дуриои дур нигаристу гиряолуд пурсид:
– Мурдаи ин бузургвора ба Арабистон бурданд?
– Не, они амак. Саонаи саобаи муаззам дар дили Хуанд, пали масиди марказ ойгои сазовор дорад. азрати Шайх Бадеуддини Нур рзу шаб посдори ри содитарин ёри Пайамбари Худоянд…
– Яъне ки мо аввал ба зиёрати саонаи саоба меравем?
– Бале, они амак…
Амадсайид пешопешу Бимастура аз дунбол бо ишораи шайхи мазор оиста адам ниода, ба саонаи мташаме расиданд, ки аз сангу хишти пухта бунёд гашта, болояш бо кагили зард андова шуда буд. Баъди пурра ба о овардани рукнои зиёрат ва ниёиш Бимастура фармоиши Муясараи фолбинро ба ёд оварда, девори саонаро бо остину домони омаи наваш пок намуд. Сипас атроф-ро аз дуди азориспанди бо худ овардааш муаттар гардонда, бо дили пурумед ба муру кабутарои гирди сада каф-каф дон пошид ва назрашро ба нигабони оромго бахшид.
Шайхи ктоомат фарзандталаб будани авонзани баландимматро дониста, тахтасанги сап-сафеди назди дарвозаро нишон доду бо овози паст гуфт:
– Санги адор ана амин. Дар китобо набиштаанд, ки ин хел санг ба афт ранг афт адад бошад дар афт илими олам. Ин шахпораи од не, санги осмон ва рамонист пас аз санги сиёи муаддас дар хонаи Каъба! Санги бахткушо аст барои духтарони дилхаста ва санги оатбарорест барои бонувони фарзандталаб. Р ба ибла истода, бо дасти рост сангро дошта, «Дасти ман не, дасти Пирам Подшомарди Вал, а ба адор расон» гуфта ва бо пешон сангро суфта, сидан калима гардонда, талабу ният кардан даркор…
Бимастура нишондоди ранаморо м ба м риоя карду ини садаи афтум поёни нофаш мисли лахчаи езуми зардолу гармакак шуд басо фораму рнавоз. Умед кард, ки шояд ниёиш абул шудаву а ба адор расида бошад. Дар чунин лазаи ассос шайхи мазор шитобон омаду адаа кард:
– Кори заруре баромаду Пирам Подшомарди Вал рафтанашон даркор. Таъхир халал меорад, суст ба дуруст намерасонад. Кафшро кашида, шиппас ба хонао даромадан даркор…
Хонаго тозаву озода ва хушбй буд, аммо айр аз як палоси сафеди туркман, ду крпачаи ба шакли мусов густурда ва сандалии урён, ки болояш давоту оаз ва чанд китоби гуногунам меистод, дигар бисоте ё иозе надошт. Ба девори яклухт ва бетоки тарафи рост мехи чбине кфта, ойнамоз овехта буданд. азрати Бадеуддини Нур, ки дар куни боло рйи пстак нишаставу ар замон ба китоби сари зонуяш нигариста, тасбе мегардонд, Бимастураро бо ишораи абр иозати нишастан дод. Аммо вай маоли унбидан надошт, моту мабут ва саропо карахт шуда буд. Зеро р ба ряш амон мйсафеди нурон ва сафедпше менишаст, ки дар хоб дида буд!! амон саллаи афтпечу ришу мйлаби нурафом ва абрувони пайвасту чашмони пурмер, амон яктаи васеъ ва дарози урф…
Бимастураро аё пахш кард. арчанд кшид, суханои аблан тайёркардаашро ба забон оварда натавонист. Вай гуфтан мехост, ки аз хонадоршавиаш чор сол гузашта бошад ам, анз бефарзанд аст. амсолояш аллакай дуто ва атто се кдак доранду ар гое оноро бинад, чашмаш чашмаи пуроб мешавад. Шавараш низ оли табо дорад, игаркабобу синагирён ва дилбирён асту ла ба танг омада… Ва айраю оказо гуфта, маддаи дил кафондан мехост. Вале натавонист. Зеро ис кард, ки азрати Бузургвор амаи ин гапоро, атто бештар аз инро хуб медонаду аёнро оати баён нест.