Нигина ва Мирмалик
Шрифт:
Бо чунин андеша муаддимаи дарднокро нагуфта, рост ба сари масад омад:
– Як хоби аоиб дидам… Хобкушои деа дар таъбираш оиз монд… Пеши Шумо гусел кард…
– Хуш омад, Мастураи ворух. Ба Хуанд, ки омад, лаби унча ба табассум кушо ва дар шари хубони олам гарду убор аз дилу чера дур афкан. Зеро ба ту дуруст фамондаанд, ки агар зани чашминтизор кабутар ба хоб бинад, модари духтар шавад. Аммо ту татайюр накун! Яъне аз парвози мур дар хоб фоли бад нагир. Ту ба шодию нишоти бештар а дор. Зеро кабутари сафеди дар хоб дидаат парандаи бииштист ва аз кафтархонаи асти Биб Марям (раиматулло) ирсол гардида, чунин маъно дорад: аз батни ту шодухтаре падид меояд он адар гулчера ва гуландом, ки аз машри то мариб сурате ба хубию хуш тимсоли нест ва гузаш- тагон мисли нозанин надидаанду ояндагон нахоанд дид!
Акнун сухане бишнав дар бораи он парандаи осмон, ки тори сари ту ва кабутари баалат тоб мехрд: он мури умой аст ва бо амри а Таъоло агар сояаш бар сари касе афтад, умоюнбахт мешавад. Яъне, кафтараки ту ойгузин хоад шудан зери болу пари бузургворе, ки он… на манам! Замоне туву амакат дар ро будед, «Китобу-т-тафим»-и Беруниро назар кардам. Гардиши фалак, аракати ситорао ва навиштаои дафтари нуумият аз он шаодат медиад, ки рзи дар дунё ба парвоз омадани кабутари ту дар машризамин шои бузургманиш ба тахт мешинад ва кафтари ту дар сояи давлати болу пар меафшонад.
оло сабаби дар хоби табъ намудор шудани маро бишнав, Мастураам. Чоштгои рзи умъа дар ин хонао ду ракъат намоз аз бари Ягона адо карда, дар муроиба будам, ки нидое аз айб ба гш расид: «Дар деаи дурдасти саргаи Сайун мастурае, ки решаи манунбед ва садаи зиёратгоо бо ашки чашм шодоб кардааст, мтои маслиати туст. Фарзандгадои дарбадарро навозиш намо.»
Бо амри Парвардигори олам дарол ба имдод расида, дасти иноят сят дароз кардам, эй Мастураам, то ама кори ту нек шавад.
Вууди авонзан ларзид, дар баданаш рашъа дамид ва ба обу ара тид. Зеро «мастураам» гуфтани ин Пир ва он Пире, ки дар хоб дида буд, комилан амсадову амоанг буд ва дар дилаш ягон зарра шуба намонд. Худро пеши пойи азрати Бузургвор пар- тофт ва дасту домони вайро беист бсида, ашки шод мисли дурдона мерехт.
азрати Бадеуддини Нур пас аз андаке тааммул бо нги ангуштони муборак сари оизаро аз замин боло бардоштаву сила намуда, дар бедор низ дасти шафоат ба китфаш гузошт:
– Дуооят, гиряву нолаоят шунида ва пазируфта шуд, Мастураам.
Назру ниёзоят, садаа ва бахшишои бешуморат абул гардид, Маъсумаам.
Вате назди санги адор нолиш ва ниёиш мекард, барои таъвил китоби муборак кушодам ва иборае табаррук пеши назар омад: тамилуу – малоикату 2 . Ин башорат аз он аст, ки исми поки тифли некро малоикао аз нур хоанд сиришт ва дар зиндаг фаришта магасрони он баландахтар мешавад!
2
уръон, сураи 28, ояи 31
Ин каломи муборакро рйи коаз овардаю дам андохта, бароят тмор сохтам. Ё Мастура, абил ва ло тахаф! Пеш ой ва матарс! Туро маслиат ин аст, ки амеша онро бо худ дошта бош ва мисли гавараки чашм ифз кун. Зеро агар тумори нигадошт гум шавад, фаришта бигурезад…
Бимастура тумори чаоркунаро бо тавозъ аз дасти Шайх Бадеуддини Нур гирифта, ба дидаояш молид ва барои шунидани давоми сухан боз дузону нишаст. азрати Бузургвор ояте аз каломи Маид ироат карду бо дуои нек таъвил, таъбир ва тадбирро усни хотима бахшид:
– Эй духтари чашминтизори бобо! Вати хайрбод ам фаро расид. Дигар маслиат ин аст, ки хезу лаби авзи масид рав, ки обаш файзи оби Замзам дорад. Се каф ншида, насибаи худ дарёфта, вати хори шудан занири Дари мурод-баромадгоро бсида, бо касе ягон арфи зиёдат маг ва худро ба Ворух расон. Давоми нек роатро, пешонаатро Худо кушояд.
Ором ва омода бош, Макнунаам…
Ба шаварат аз номи мо дуруд биг. Зеро пуртоат ва тааммулпазир, ки писанди Худост, мевари мазаби мост. Калиди бахту саодат, улфкушои дило ва ама мушкило сабр аст.
Сабур пеша кун, гар ком хо,
Бикун тамкин, гар ором хо.
Бимастура бори дигар одоби пойбс ба о оварда, бардам аз ой хесту «Рамати Худо ба саратон борад, Пири Бузургворам! Умри пурбаракат бинеду азорсола шавед, Пирам Подшомарди Вал!» гён афонок аз дар баромада, базуд худро ба авзи мусаффо расонд.
Аввал дасту рй шусту ба нияти сафо шуръ кард обнширо. Чун маротибаи сеюм ба каф оби зулол бардошт, кабутари сап-сафеде аз шохи сиёбед ба лаби авз нишаст, ки дар минор алаи зард дошт. авонзан об дар каф лазае интизор истод, то ба парандаи беозор халал нарасонад. Вале кабутар ба вай нигое накарда, аларо лаби авз гузошту нл ба об андохт. Бо чанд атраи пок ташнаг бишкасту болу пар афшонда, сабук боло парид. Аммо ала ба минор нагирифт: ё фаромш кард, ё барои Бимастура адя гузошт.
Оизаи айратзада оби дар каф доштаашро, ки аллакай нисф кам шуда буд, саросема ншиду бо кунковии хоси занона ала аз замин бардошт. Дид, ки ангуштарест бенигин. Хост бозгашт ба ояш ниад. Вале дудила шуд. Барои саниш ала ба ангушт андохт. Заваш омад – ончунон чену чамма, ки гё махсус барояш сохтаанд!
«Насибаи худ дарёб» гуфтани Пири Бузургвор ёдаш омад. Аз тати дил «Асло рзи камия набинед, Пири амабин ва амадонам!» гён бо чашми пуршарар го ба чаллаи ангушту го ба кафтари чаллабиёр нигариста, баъди бсидани занири Дари мурод ониби ароба бардам-бардам адам ниод. Кабутар лазае дар болои авз бол афшонда, интизор истоду сипас аз афои ароба парида, вате аз дарвозаи Хуанд берун шуданд, ба боми гардуна нишаст. Аз он о ба китфи кадбону гузашт…
* * *
Бимастура аз дарвозаи авлияш даромадан замон кабутарро рао кард. Паррандаи хастагашта муддате анотак зада, пешу афо ро гашту фирр парида, ба шатоки айвон баромад. Боаловат нишаста, «курр-курр» садо баровард. Кадбону сармаст аз суруди кабутар каф-каф бирину арзан ба пешаш пошид ва бозав хуршид:
– Хуш умад, кафтари бахтоварам! Акнун хунаи ман – лунаи ту. Кошунаи ман – ошюнаи ту. Майли хотир боли парвоз кушо!
Кабутари умедро кадхудои хонадон Абдулсайид ам хуш пазируфт. Устои гулдаст ама корашро як тараф монда, дар куни бом барои ин паррандаи биишт кафтархона сохту дар сани авл патвоз – ду шохи сафедор ба замин кфта, навдаи аз нарангушт афстари бедро болочб намуд, то нишемангои кафтар шавад. ам дар боло ва ам дар поён обу дони бетаринро фаровон фароам овард.
афтае нагузашта, кадбону ва кабутар ба ам унс гирифтанд. Паррандаи саро тадриан хонаг ва дастомз шуд. Бетарсу арос ба хона медаромад, болои сандал мебаромад, сари китфу рйи зону менишаст. Андактар кор ба ое расид, ки кадбону ва кабутар якоя – аз як таба изо тановул мекарданд. Ва рзе, ки кадбонуро нишони фарзанд падид омад ва ро узри занон баста шуд, ариб буд ба мафили оно боз як парранда амро шавад.
Лазаи офтоббаро Бимастура дар шохи дарахти мирсанал, ки ширинтарин зардолуи Ворух ба исоб мерафт, мураке дид зарринболу зебопайкар, хурдусса, аммо бовиор. Беист аз як шиппа ба дигараш аида, мисли булбул ча-ча мезад фораму гшнавоз. Кадбону ба шав омада, дасти рост сале боло бардошт, ба умеде, ки паррандачаи зебо рйи кафаш биёяд. Вале мурак рост ба кафтархона париду лазае гирди кабутар парвона шуд. Аз обу донаш насиба гирифту босуръат ониби ки Душоха парвоз кард.
Овози шавар зани айратзадаро ба худ овард: