Магутны Божа! Ўладар сусьветаў,Вялізных сонцаў і сэрц малых,Над Беларусяй ціхой і ветлайРассып праменьне Свае хвалы.Дай спор у працы штодзённай, шэрай,На лусту хлеба, на родны край.Павагу, сілу і веліч верыУ нашу праўду, у прышласьць — дай!Дай урадлівасьць жытнёвым нівам,Учынкам нашым — пашлі ўмалот.Зрабі магутнай, зрабі шчасьлівайКраіну нашу, і наш народ!
Над гонар і славу,Народную справуНад чары каханьняІ перакананьне,Што розум дыктуе,Заўсёды я волю,Ня здраджу ніколі.Хай хмара навісьнеНад соннай зямлёю,Хай гора прыцісьнеЗялезнай рукою, —Я роднае мовы,Ня кіну ў нядолі,Ня здраджу ніколі.Бушуе хай бура,Віхор хай злуецца.Хай вецер панураЗавые на рэчцы, —Я роднага краю,Што рвецца да волі,Ня здраджу ніколі.Хай гром з пярунамі.Грыміць і страляе,Маланка агняміХай бліскае, зьзяе, —Свайго я народу —Бяз хлеба і волі —Ня здраджу ніколі.Хай срэбра, дукатыМне сыплюць пад ногіІ скажуць: «БагатыБудзь! Кінь род убогі!».Я плюну з пагардай,Народу-ж і воліНя здраджу ніколі.Да самага сконуУсякім прымусамІ сіле прыгонуСкажу: «БеларусамПа век застануся».Свае ўласнай воліНя здраджу ніколі!
2
«Ніколі» — верш А. Зязюлі.
XVI. БЕЛАРУСКІ НАЦЫЯНАЛЬНЫ ГІМН
Мы выйдзем шчыльнымі радаміна вольны родны свой прастор, —хай воля вечца будзе з намі,а гвалту мы дамо адпор!Няхай жыве магутны, сьмелынаш беларускі родны дух,штандар наш бел-чырвона-белы,пакрый сабой народны рух.На бой, за шчасьце і за волюнароду слаўнага свайго,браты, цярпелі мы даволі, —на бой усе да аднаго.Імя і сілу беларусаняхай пачуе й бачыць той,хто сьмее нам нясьці прымусыі першы выкліча ла бой.Браты, да шчасьця мы падходзім,хай гром грыміць яшчэ мацней, —ў крывавых муках мы народзімжыцьцё Бацькоўшчыны сваей.
Палыном і быльлём парасьлі, нашы нівы,Як ня б'емся, ня гнёмся над імі у крук.Плён зьбіраюць папы з маскалямі, ня дзіва,Што канае народ твой і ты, Бсларусь!Але годзе! Мы устанем! Ціхім раньнем, на УсходзеСсыплем, згорнем у шапкі залатую заруI ў сталёвым ад кос і ад песьняў паходзеВозьмем волю сабе і табе, Беларусь!Каліноўскі нас кліча і агніста й зацятаНа змаганьне за сьвята для мазолістых рук,За зямлю для аратых, і за сонца ў хатах,За ўвесь твой народ, за цябе, Беларусь!Дык ударам, як гром, дык лінём навальніцай,Дык праб'ёмся-ж крыціцай з-пад зямлі угару,Каб мядзянай пшаніцай мог зіхцець-каласіццаНаш загон і бязьмежжы твае, Беларусь!Гэй сьмялей, гэй далей! Не лякаймася, сьмерці!Пашы целы і славу сыны падбяруць.Хоць і зложым на пожнях гарачыя сэрцы,Але ты будзеш жыць і расьці, Беларусь!