Чтение онлайн

2-і (падымаючы з 1-м чаркі)

За згубу лепшай, светлай долі, За працвітанне чорных хвіляў, За тых усіх, што мяне гналі, Пакуль аж тут не утапілі!

Пры 2-м століку

1-ы (да 2-га)

Сам галавы сваёй не вешай: Табе яе другі павесе… Пі, каб аж процьму ўсю усцешыў I ў гэтай сам струпеў пацесе.

2-і (падымаючы чарку)

За тыя плецены прылады, — За тых, што точанаю сталяй Былі ва ўсіх пуцях завадай, Пакуль аж тут не прыкавалі!

Пры 3-м століку

1-ы (да 2-га)

Што гнеш свой карк, як вол у плузе, Зямлю капаючы нарогам? Пі, як канюх расу на лузе,— Ярмо ты знойдзеш за парогам.

2-і (беручы чарку)

За тыя пухавы пасцелі, За торпы, стогі аж пад неба,— За тых усіх, што хлеб мой елі, Пакуль мне тут не далі хлеба!

Пры 4-м століку

1-ы (да 2-га)

Што круціш сумна галавою, Як касцяломнаю машынай? Пі, каб аж трэсла ўсім табою, Як трасе вецер павуцінай.

2-і (падымаючы чарку)

За тую комінную сажу, За свіст гудкоў, за дым крывавы,— За тых усіх, хто мяне пражыў, Пакуль гарэць тут не заставіў!

Пры 5-м століку

1-ы (да 2-га)

Што сеў, як мокрая варона? Пі, як кроў смокчуць з тваіх косцяў! Заліся гараю шалёнай, Каб аж тапелец пазайздросціў.

2-і (падымаючы чарку)

За тыя дзікія напасці, За нашу брацкую нязгоду, За тых, што след закрылі к шчасцю, А паказалі сюды ходы!

Пры 6-м століку

1-ы (да 2-га)

Не закладай рук, як бы ўсыпаў У печ апошняе з аруда. Пі, аж каб вылецелі скрыпы 3 грудзей тваіх, як з кол па грудах.

2-і (беручы з першым чарку)

За тыя збэшчаныя сілы, Што самі, чэзнучы ў пракляцці, Усе з нас высмакталі жылы I сюды звабілі смактаці!

Уваходзяць тры дзяўчыны.

1-я

Пусціў на вуліцу уперад.

2-я

Людское ўсё здзёр, апаганіў.

1-я

Цяпер сюды прэ, як у нерат.

3-я

На славы, долі патаптанне.

Разыходзяцца і прысядаюць к гасцям.

1-я (падсаджваючыся к Саму)

Ты што адзін так, небарака, I чаркі, бачу, не чапаеш? Са мною выпі, як са ўсякай, I думай, што з дачкой гуляеш.

Сам (падымаючы з дзяўчынай чарку)

За тых, хто родны край зніштожыў I к цемрам вечным кладкі мосціць. За тых…

Шынкар (перапыняючы Сама)

А што на свеце божым Чутно цікавенькага, госці?

Пры 1-м століку

1-ы

Што ж? Народ грэецца, як можа: Агонь раскладвае усюды.

2-і

3 кастры спляснеўшай і саломы… I то ўсё грэюцца прыблуды.

Пры 2-м століку

1-ы

Масты старыя йдуць ма зломы, Старыя стаў паліць руіны.

2-і

Не збудаваўшы сабе новых — Мець будзе духу, як з націны.

Пры 3-м століку

1-ы

Ўжо тлеюць вогнішчы у ровах, Пяройдуць скора і на горы.

2-і

Пачаў падпал разводзіць знізу, Каб сам прапасць лепш мог у норах.

Пры 4-м століку

1-ы

Стаў класці ўжо на вокны маты, У куты кладзе абноскі рызаў.

2-і

К вакнам прыладжывае латы, А дзверы насцеж раскрывае.

Пры 5-м століку

1-ы

А ўсё ж, і ў горадзе і то ўжо Агонь на вуліцах палае.

2-і

I гінуць самі ў ім, як смоўжы, Нагой сляпою растаптаны.

Пры 6-м століку

1-ы

Але ахвота змагаць сцюжу Усіх з пасцелі прэ ад рана.

2-і