Чтение онлайн

Над Зальвянкай (с. ). Упершыню — «Беларуская газета», 1943, 8 верасня. Тамсама — верш Н. Арсенневай «Пашто тужыць», прысвечаны Л. Геніюш. Зальвянка — рака ў Брэсцкай і Гродзенскай абласцях, левы прыток Нёмана; працякае праз Ваўкавыскі, Пружанскі, Зэльвенскі і Мастоўскі раёны.

Маёй песні (с. ), Доля не кунежыла мяне (с. ). Упершыню – газ. “Бацькаўшчына”, 1954, 27 сакавіка.

Туманныя хмары прыкрылі світанне (с. ). Упершыню ў выд.: Геніюш Л. Выбраныя творы / Укладанне, прадмова і каментар М. Скоблы. – Менск, 2000. Надходзіць зноў туманны час… (с. ), Будзь здаровы, далёкі мой краю… (с. ), Забалела падбітае сэрца… (с. ), Бы ў жнівень сухі, смага мучыць мяне… (с. ), Іду супроць волі свае нецвяроза… (с. ) – першапублікацыя тамсама.

Непасланаму (с. ). Упершыню – час. «Сакавік», 1948, №1. Верш пераклаў на польскую мову Ю. Лабадоўскі.

Дзе ты, кут далёкі… (с. ), Замуж (с. ). Упершыню – газ. “Бацькаўшчына”, 1954, 27 сакавіка.

Скарбы слоў (с. ). Упершыню ў выд.: Геніюш Л. Белы сон / Укладанне і прадмова Б. Сачанкі. – Менск, 1990.

Зноў вясны пераможнай напеў… (с. ), Благаславенны край наш, ад азёраў сіні… (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1979, 14 верасня.

Лес (с. ). Упершыню – час. “Маладосць”, 1980, №6.

Жменя калосся ў покуці (с. ), Лепш не кліч у свет мяне з сабою… (с. ). Упершыню – час. “Полымя”, 1980, №7.

Святы запавет ад прадаўніх часоў… (с. ). Упершыню ў выд.: Геніюш Л. Белы сон / Укладанне і прадмова Б. Сачанкі. – Менск, 1990.

Навокал снег, як сівізна на скронях… (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1983, 11 сакавіка.

Луг прайсці і ног не намачыць… (с. ). Упершыню – час. “Полымя”, 1988, №4. Публікацыя Д. Бічэль.

Мы – народ (с. ), Стукачы (с. ). Упершыню – час. “Беларусь”, 1988, №6. Публікацыя М. Ермаловіча.

Баравікі (с. ). Упершыню – час. “Беларусь”, 1985, №8. Публікацыя Д. Бічэль.

З беларускай тугою ў сэрцы… (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1985, 23 жніўня.

Згасае дзень, я па зямлі ступаю… (с. ), Гадавалі і пралі матулі… (с. ), Мы – як зубры… (с. ), Над маёй галавой праляцяць самалёты… (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1985, 23 жніўня.

Хвалі жытнія аж да сяла (с. ). Упершыню – газ. “Гродненская правда”, 1982, 8 траўня.

Воўпа (с. ). Упершыню ў выд.: Геніюш Л. Белы сон / Укладанне і прадмова Б. Сачанкі. – Менск, 1990. Воўпа – вёска ў Ваўкавыскім раёне. У 1935 г. у ваўпянскай царкве Ларыса Міклашэвіч брала шлюб з Янкам Геніюшам.

Пад нашым небам чыстым і сінім… (с. ), Сёння аб сцежках нялёгкай долі… (с. ), Ты зямля, майго бацькі зямля… (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1990, 1 чэрвеня.

Маладосць — мая песня і сіла… (с. ). Упершыню ў выд.: Геніюш Л. Белы сон / Укладанне і прадмова Б. Сачанкі. – Менск, 1990.

Мой род (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1990, 1 чэрвеня.

У жыцці, бы ў пагодзе, неразгаданы лёс… (с. ), Ніва (с. ). Упершыню ў выд.: Геніюш Л. Белы сон / Укладанне і прадмова Б. Сачанкі. – Менск, 1990.

Праплылі хмары шырака і ўздоўж… (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1990, 1 чэрвеня.

Стаіць моўчкі Каложа… (с. ). Упершыню ў выд.: Геніюш Л. Белы сон / Укладанне і прадмова Б. Сачанкі. – Менск, 1990.

Раніца, як марыва… (с. ). Упершыню – час. “Полымя”, 1980, №7.

Сонейка ў небе і вецер-гусляр… (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1990, 1 чэрвеня.

След на зямлі (с. ). Упершыню ў выд.: Геніюш Л. Белы сон / Укладанне і прадмова Б. Сачанкі. – Менск, 1990. О, сям’я Генюшоў! Блаславёная хата…– маецца на ўвазе зэльвенская хата Пятра Станіслававіча Геніюша (?—1952) – свёкра Л. Геніюш, у якой паэтка жыла ў 1935—1937, 1956—1983 гг.

Ціха ад дрэваў лёг цень на страху… (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1990, 1 чэрвеня.

Зжылася з зямлёю, у дрэвы ўрасла… (с. ). Упершыню ў выд.: Геніюш Л. Белы сон / Укладанне і прадмова Б. Сачанкі. – Менск, 1990. У Статут правы зніжаш надзіва…– маецца на ўвазе Статут Вялікага Княства Літоўскага (выдаваўся ў 1529, 1566 і 1588 гг.) – звод законаў феадальнага права, напісаны на старабеларускай мове

Перад вачыма неба і поле… (с. ). Міндоўг (1195?—1263) – заснавальнік і першы вялікі князь ВКЛ; каранаваўся ў Наваградку каралеўскай каронай, якую прыслаў Папа Рымскі Інакенцій IV.

Йду шляхамі крутымі… (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1990, 1 чэрвеня.

Нада мною ляглі туманы… (с. ). Упершыню ў выд.: Геніюш Л. Белы сон / Укладанне і прадмова Б. Сачанкі. – Менск, 1990.

Сярод халуёў і духоўных калекаў… (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1990, 1 чэрвеня.

Матчынай мовы, багатай і слаўнай… (с. ), Сёння на пласе родная мова… (с. ), Пара перакацілася за поўнач… (с. ). Упершыню ў выд.: Геніюш Л. Белы сон / Укладанне і прадмова Б. Сачанкі. – Менск, 1990.

Мы доўга глядзелі на Край наш праз слёзы… (с. ), Не згінай мяне, я не сагнуся… (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1983, 11 сакавіка.

Ў горы я над тваімі ранамі… (с. ). Упершыню – час. “Полымя”, 1988, №4. Публікацыя Д. Бічэль.

Гравюрка (с. ). Упершыню – газ. “Гродненская правда”, 1980, 4 кастрычніка. Верш пераклала на расійскую мову В. Салаўёва.

Пакуль аж смерць мне не закрые вочы… (с. ). Упершыню — газ. «Літаратура і мастацтва», 1990, 1 чэрвеня.

Не пазнаю цябе, мой Краю… (с. ). Упершыню ў выд.: Геніюш Л. Выбраныя вершы / Укладанне, падрыхтоўка тэкстаў і каментар Міколы Раманоўскага. – Менск, 1997. Батый, Бату, Сан-хан (1208–1255) — мангольскі хан, унук Чынгіс-хана. У 1237–1243 гг. спрабаваў захапіць Усходнюю Еўропу.