Чтение онлайн

Бобои Деон ва Шайх Бурониддин савори аробаи сечархаи соябондор ин корвонро сорбон буданд ва чун ба хати сабзи майдони Шод расиданд, пиёда шуда, ба издиом пайвастанд.

Баъде, ки ама обао шуданд, Бадриддини Деон бо салавоту дуо ба амоат р овард:

– Бо амри Парвардигор аз имрз биноан давру замон нав мешавад, табиат авонию амоли тоза мегирад. Имрз дар ама русто кишоварз бо умед бар гов лубод мебандаду уфт мебарорад ва бо зри сарпанаи азрати деон замини мурда даму нафаси тоза мекашад.

Рисолати худовандии мо он аст, ки гови варз бар ган ронем, заминро зинда дорем ва шукри неъмат гузорем. Зеро тухми киштаи мо сирати мост, оби рондаи мо неъмати мост ва замини саховатманд раззои мост!

Биёед, даст ба дуо бардорем, то Раззо ва Халлои Олам Марди деон – рзирасони вашу тайрро дар панои иммату баракати хеш сарбаланд дорад. Омин!

Хурду бузург баробар «Аллоу акбар!» гуфтанд ва сари сурфаи наврз нишастанд. Баъди тановули андак гуре аз барзгарон аз аробао молаву уфту испор оварданду барзгарони авон барзаговои азимуссаи варз ва гардунро боэтиёт аз болои дуду оташи азориспанд гузаронида, шоху гардан ва суми айвоноти кор бо равани индов чарб карданд. Нахуст ба пурувваттарин барзгари забардаст алими Говзр иозат шуд, то уфти аввал ооз кунад.

Ин карат Шайх Бурониддин даст ба дуо бардошт:

– Илоо, омин:

Арвои Бобои Деон мадад кунад, аввалу охири сол нек шавад, осил фаровон ряд, файзу барака зиёд гардад.

Кушоиши кор,

Муборакии наврзи баор,

Як донаи шумо – азор,

азори шумо – бешумор

Аллоу акбар!

Таамтандеон як тоба уфт карда, говоро дам доду аз халтаи пурбор табае аллаи тухмиро бардошта, чанд мушт ба замини навшудгор афканд ва боимондаашро болои барзагово пошид. Хонумо ро пайрав карда, пасопеш болои говон чормазу улунг мепошиданду кдакон ва ам калонсолон талош мекарданд.

алмаалро садои форами уфтнай паст нишонд ва очаи Бибинур сабзи суманак аз нионпарда берун овард, ки онро то ол ба чашми айр нишон надода, дар зарфи махсусе аз гандуми баор сабзонда буд. Саодат табаи мудавварро боэтиёт аз дасти муаддиба гирифта, бо илваи хиромон ва мувофи ба савти найанбон онро ба Бобои Деон супурд. Вай бо зикри номи Алло зарфи муаддас баробари китф бардошту ар ду чашмро бонавбат ба гандуми навраста расонда, нек ба он назар афканд, то сабзаи нозанин сардию зард дур гардонад.

– Соле, ки накст, аз сабзабаораш пайдост ва нашъунамои сабзи суманак табъи дили мост! Ин фоли нек аст ва моро аз рзу рзии сабзу хуррам башорат медиад, пиронро сарсабз медораду ба авонон бахти сабз мерасонад.

ар рзатон Наврз бод!

Наврзатон фирз бод!!

Табрики Бобои Деон ишорае ба оози шодмон шуду аз ама пештар ва бештар гулдухтарон ба аракат даромаданд. Яке лабчанг менавохту дигаре доира мезад, сеюм суруд мехонду чорум мерасид. Гулсимою Саодат зеби маърака буданд ва Нигинаро ба пали худ кашида, базмро тасфонданд. Раси се гул амаро ба вад оварду ини амъбаст Бобои Деон лаб ба офарин кушода, аввал ба ин духтаракон, пасон ба дигар кдакони унарманд – олибони арби кабку бедона ва хурсанг, мусобиаои сагони бонию шикор, лаклакпаррон ва гштингир муносиби олашон ва солашон адяои хелмахели наврз бахшид.

Ба Нигина як куртавор адрас расид. Вай нахустин адяи тадирро макам ба сандуи синааш пахш карда, илвазанон ониби амакбобояш тохт ва худро бо шаву сурур ба оши гарми бозаргони мерубон андохт…

Ба адраси армуон бо авас нигаристани духтаронашро дида, Амадсайид аз бозор ду либосвории дигар хариду дарол куртаои якхела дзонд. Се хоари адраспш дастобадаст ба ашни Чилбеди Хистеварз рафтанду болои сабзазори махмал арушт рафта, чун дигарон «зардии ман моли ту, сабзии ту моли ман» гуфтанду се рзи дигар шоду азалхон дар маъракаое, ки бйи занона дошт, давр зада, арсбинон карданду салом-салом намуданд, ино бастанду сма кашиданд ва ба маънои томи сухан гул-гул шукуфтанд.

Шабангом низ фурсати дамгир надоштанд. амрои авонзанону духтарони маалла гирди гулхани наврз давра гирифта, сурудои муборакбод мехонданду мерасиданд. Се маротиба аз болои лахча парида, «зардии рямро бигир, сурхии рятро биде!» гён, гуно сзонданду оташдил шуданд…

Чунин хушолию оташафрз ва сурудхонию худафрз дар суманакпаз идомаи тоза ёфт. Аввали он шаб Нигина кокулчаои мушкборашро чапу рост афшонда, нармак-нармак ба илва омаду андактар, ар боре наароти «Суманак дар ш, мо дафча занем» баланд мешуд, духтарак ба ш омада, кафча мезаду давр мегашту мечархиду ончунон бомаорат мерасид, ки амагон ангушти айрат ба лаб бурданд.

Пири бузургвори Хуанд Шайх Маслиатдин, ки бо даъвати хоараш Бибинур барои ком ширин кардан аз ншдоруи равонбахши наврз сари адам ба сари деги суманак омада буд, Нигинаро назди худ е заду аввал офарин хонд. Сипас сухан ба табассуми мале идома бахшид:

– Панде, ки дар соили Сайун садо надод, акнун бишнав, эй унчаи мастураи бобо: дарёдил бош, лек мисли Сайун ором ор шав! Расидану болидани духтарон дар тантанаои наврз суннати дилписанди ойини мардумист ва мутоби ба ойини мусулмонист. Аммо чархидану завидану бехуд шудан пешаи шайтонист. Алазар аз унуни иблиси маккор!

Ин бигуфту фармуд, ки кзае кна биёранду ба дасти Нигина дианд.

– Эй унчаи мастураи бобо, маслиат ин аст, ки кза дар даст болои бом барою то адри тавонистан онро болои сарат баланд бардор ва се бор гирд гардонда, бо тамоми увват ба замин аво де!

Амри Пири бузургвор бечунучаро иро шуд ва зарфи сафол ба замин бархрда, пора-пора гашт.

– Кзашикан яке аз пиндорои фаромшшудаи Наврзи ниёкон аст, – шар дод Пири донишманд. – араз аз ин амал шикастани тилисм, рафъи бало ва дафъи чашми бад аст. Нигина кзаро шикасту шикасти тилисм ооз шуд. Аз ин баъд Нигина монанди одамони хок гап мезанад, на мисли париёни бод. Агар ар сол дар айёми наврз як кзаи сафол бишканад ва адади кза ба афт расонад, аз банду тилисм осоре намонад.

Фамид, эй унчаи мастураи бобо?

Якуякбора тарзи гуфтори Нигина тайир ёфту бо лани шево авоб дод:

– Фамидам, эй Бобокалони мерубон. ар ч фармоед, амеша ба ону дил иро мекунам!

– Ин тавр бошад, бархезу пеши амакдухтаронат рав, ки ари хоби нозанд. Маслиат ин аст, ки дигар духтарон ам хона ба хона шаванд ва деги суманак ба ихтиёри момоо гузоранд. Азеро паго аз вати саур – пеш аз дамидани суб шодию тараби Наврзи бузург ооз меёбад.

* * *

аиатан ам чашми рз накафида, холаи Бибисолеа духтаронро бо тараннуми байти наврз аз хоб бедор кард:

Наврзи Хуанд вати саар умадааст,

Чишмота кушо, пешаки дар умадааст!

ама саросема дасту рй шуста, ба кча давиданд. Дар чорроаи Мардони Паншанбе дао аробаи дучархаи соябондори идона зиннатёфта корвон шуда, пешопеши анби духтарону бачаою мардону занони либоси идона дар бар ва хони анво дар сар сйи идго расипор буданд. ар як кадбону таоми махсус пухтаашро бо худ мебурд, то як гшаи суфраи наврзиро ободу ороста гардонад.